Demirel "Türkiye bu tecrübeden geçecek, başka çare yok" diyor.

Sözünü ettiği tecrübe AKP'nin iktidar dönemidir. Tecrübeli devlet adamı, bu durumun kimseyi tedirgin etmemesi gerektiğini düşünüyor. "Sanal suçlamalar bizi aceleci kararlara götürmemeli" diyor.

Gerekçelen ve güvenceleri şunlar:

AKP "Biz Milli Görüşten koptuk, muhafazakâr demokratız" diyor. Bunu diyerek kendini düzeltiyor. Fırsat tanımak lazım. Dediğini yaparsa ne âlâ; yapmazsa...

"Cumhuriyetin sahiplerinden şüpheye düşmeyin. Cumhuriyeti savunma ihtiyacının alâmetleri ortaya çıktığı zaman cumhuriyet hiç sahipsiz kalmaz. Onun tek sahibi de asker değildir."

AKP dokuz aydır iktidarda ve iktidara gelişi ile yükselen endişeleri haklı çıkarmadı. İslamcı partilere musallat virütik saplantılara mahkûm görünmüyor.

AB yolunda eski iktidarlardan daha
cesur ve kararlı bir ilerleyiş var. IMF ilişkileri rayına oturmuştur, tezkere kazasının bozduğu Türk-Amerikan ilişkileri düzelme yoluna girmiştir.

Oluşan ümitvar iklimi kısa vadede iki şey bozabilir.

Biri Kuzey Irak'a asker göndermekten yine son anda caymak.. İkincisi de üniversiteleri iktidar denetimine sokacak düzenlemede ısrar etmek.

Sonradan görme zenginler gibi gücü çok bekleyip birden edinenler aceleci ve zalim olurlar.

Birikmiş hınçlarını almanın şehvetine kapılıp hata yaparlar önce, direnme görünce de öfkelenip aklın kontrolundan çıkarlar. Ve bu sarhoşluğun girdabında döne döne aşağı giderler.

İktidar bu hatalara düşmemelidir.

Çünkü önlerindeki fırsat, bir kumar kozu değil, milletin sabrederek hak ettiği yeni bir dirilme şansıdır.

"Sil baştan" döngülerinde yorulduk ve usandık artık!



Nalıncı keseri ile yasa yapmak
"Avanta Koalisyonu" başlıklı haberi okuyun ve vatandaş olarak elinizden geleni yapın.

Aksi halde çocuklarımıza asla onurları ile yaşayacakları bir ülke bırakamayacağız.

Bu millet, yolsuzluklar bitsin diye tek parti iktidarı çıkardı. Ama haber gösteriyor ki bu demokratik ihtilâl, siyasetçilerin menfaat söz konusu olduğunda geniş tabanlı koalisyonlar oluşturmak huyundan vazgeçmeyeceklerini gösteriyor.

AB anketi, Türkiye'de halkın meclise güveninin yüzde 20'den yüzde 72'ye yükseldiğini belirlemişti.

Menfaatleri için yasa uyduran milletvekilleri şimdi bu güvene ihanet etmiş olmuyor mu?

Meclisin geri kalanı bu ihanete seyirci mi kalacak?