Devlet gemisi ışıl ışıl olmuştu AKP iktidara geldikten sonra. Şimdi baştan kara ve karanlık..

Günde bazen üç başkent dolaşan, her kapının önünde bülbüller gibi şakıyan yeni yöneticilerimiz şimdi inziva görüntüsü sergiliyor.

İki ay önce Abdullah Gül "Bundan sonra ABD'nin yanındayız" demişti..

Tayyip Erdoğan da "Şimdi denklemin içinde olmazsak sonra da olamayız.."

Türkiye'nin Kuzey Irak'la bağlantılı güvenlik sorunları var. Krizlerden beli bükülmüş Türk halkının ekmek kavgası var. Ülkenin yeni dünya düzeninde çağdaş ve müreffeh bir topluma dayalı büyük güç olma hedefi var.

Yeni iktidarın açılımları, bütün bu amaçları kapsayan bir irade gücünün Türkiye'yi uçuracağı umudunu vermişti.

Heyhat; AKP tek başına hükümet kurmuş ama tek başına iktidar olamamış..

Tezkerenin meclisten dönmesi, Türkiye'yi kritik bir geçitte fenersiz bırakmıştır. Ekonomik yardım ve Irak'la bağlantılı güvenlik garantileri sorumsuzca harcanmıştır.

Yolculuk nereye?
Bu büyük günahı Cumhurbaşkanı Sezer'le birlikte paylaşan Meclis Başkanı Arınç hâlâ "Avrupa ve ABD dışında da kapılar var" diyor.

Hangi kapı? Üçüncü dünyadan başka ne kalıyor geriye; sus bari!

Genelkurmay Başkanı Özkök dayandığımız kavşağı isabetle ortaya koymuştur:

"Avrasya'da ileriki on yıllara uzanan çok önemli politik, ekonomik, sosyal ve askeri gelişmeler olacaktır. Bu coğrafyada mesele, hangi çağdaş seviyede bir ülke ve hangi ülkeler topluluğunun içinde olacağımızdır.."

TÜSİAD Başkanı Özilhan'ın çıkışı da bir kararlılıktan çok geldiğimiz noktanın hangi tehlikeye yakın olduğunu belirtiyor:

"Eğer birileri Türkiye'yi içine kapanmaya sevk etmek istiyorsa, bu zihniyetle bundan sonra da mücadele edeceğiz.."

Çare için cesaret
Kimse bizden savaşmamızı istemedi.

Yapılacak şey, önleme imkânına sahip olmadığımız bu savaşta, geleceğimizi güvence altına alacak taahhütler karşılığı savaşan Amerika'ya destek olmaktı.

Şimdi Amerika'ya sınırlı destek verdik. Irak'ın dostluğunu kazanamadığımız gibi menfaatlerimizi de tehlikeye attık.

Yarın Amerika, Türkiye'nin savaş nedeni sayacağı bir oldu-bitti fırsatını, teşekkür borcu olarak Kürtlere sunacak olursa ne yapacağız?

Pahalılık yüzünden dört kişilik bir ailenin yoksulluk sınırı 1 milyar 317 milyon liraya çıktı. Bu parayı öğretmen, hakim, polis bile almıyor, iş bulamayan milyonlarca gencin umudu azaldıkça isyanı büyüyor.

Dış destek tehlikeye girerse bu saatli bomba nasıl durdurulacak?

İşsizlik ve yoksulluk da milli güvenlik sorunu haline gelmiştir.

Bugün toplanacak olan MGK, iktidarın ufkunu açacak bir yaratıcılığı ve cesareti hükümete vermelidir.