Terörü ve teröristi ayıran farkı ben, eylem yapan örgütün çocuklara bakışında bulurum.

Bir eylemin sahipleri çatışma riski gördükleri bir yere çocukları götürmüşler ve onları kendilerine kalkan yapmışlarsa veya verecekleri mesajın etkileme gücünü artırmak adına çocukları kurban seçmişlerse bilirim ki melânetin kaynağı terördür.

... ve melun da teröristtir.

Bir toplumun terörle mücadelesinde başarıyı bu teşhisi gecikmeden koyma becerisi getiriyor. Kafa karışıklığı uzadıkça bedel de ağırlaşıyor.

Yıllarca kafa karışıklığını aşamadığımız için PKK’yı bitirmekte bu kadar geç kaldık.

Unutmayalım ki DTP’nin bir sözcüsü meşum Diyarbakır katliamından sadece bir kaç gün önce PKK’nın “bir siyasi örgütlenme” olduğunu iddia edebilmişti.

5 Ocak yazımın son cümlesi şuydu: “Bu alçakları çocukların ahı bitirecek!”

Çünkü ırkçı bir sapkınlıkla koruduklarını iddia ettikleri insanlara bile acımadıkları, Diyarbakır’da çocukları hedef alan katliamla inkâr edilemez bir açıklıkta ortaya çıkmıştır.

Suçüstü yakalanmışlardır.

Hayatın tam ortasına...

PKK daha önce bebek de öldürdü. Ama çocukları hedef seçmiş kan içici kimliği hiç bu kadar açık görünmemiştir.

Keşke o masum çocuklar yaşıyor olsalardı ama şunu biliyoruz ki hayatları ziyan olmamıştır. Onların uyandırdığı duygu selleri, PKK’nın vicdanları susturmak için kullandığı tehditleri silip süpürmüştür.

Çocukların katledilmesine duyulan isyan duygusu, akılları ve vicdanları tutsak eden korku zincirlerini kırmıştır.

PKK karıştığı gibi, onun siyasi kolu gibi davranan DTP’nin de içi karışmıştır.

Partinin bir önceki eşbaşkanı ve Diyarbakır Milletvekili Aysel Tuğluk, Yeni Şafak Gazetesi için kaleme aldığı yazıda “Yürek taşıyan hiçbir canlı bu ölümleri kabul edemez” dedikten sonra şu eleştiriyi ortaya koydu:

“Mecliste bir temsiliyet, bir şans olanağı yakalanmışken bunu sonuna kadar zorlamak, bunda ısrar etmek gibi bir tercih sürüyorken, hayatın tam orta yerinde patlamanın gereği nedir ki?”

Tarihin akışı değişsin

Benzer duyguların ayağa kaldırdığı sivil toplum kuruluşları dün daha da çoğalarak Diyarbakır’da PKK’yı ve uğursuz eylemini lânetledi.

Önümüzde temsili demokrasinin sınavdan geçeceği günler var. Bölücü örgütün battıkça daha da canavarlaşacağını tahmin etmek zor değildir.

Bu tehlikeye karşı en büyük görev DTP’ye düşecektir.

DTP’nin İmralı’daki elebaşıya kulluk etmeye son verdiğini ilân ettiği gün her şey değişmeye başlayacaktır.

Tarihin akışı birlik, barış ve kardeşlik yönünde hızlanacaktır.

Aysel Tuğluk, katliam için “sözün bittiği yer” diyor.

O halde PKK terörüne bahane üreten gafletin, dalaletin ve hıyanetin de bittiği yer olsun!