Korkmaz Yiğit'in meclis komisyonunda ortaya attığı iddialar, kirletilmiş bir toplum için ibrettir.

Yiğit'in ifadelerini temel alan bir senaryo Türkiye'yi dünyaya rezil eden "Geceyarısı Ekspresi" filminden daha karalayıcı, daha dehşet verici bir korku filmi olur.

Korkmaz Yiğit halen yargılanan bir işadamıdır. İddialarını bu konumunun zorunlu kıldığı ihtiyat payı ile değerlendirmekte elbette yarar vardır.

Fakat ihtiyatlı bir değerlendirme bile, güvence sayıp yücelttiğimiz değerlerin, siyaset ve menfaat hırslarının çatışmasında nasıl paramparça edildiği konusunda fikir veriyor.

İktidar ve rant kavgasında yaşananların hayallerimizi aşan rezillikler taşıdığını bize öğretiyor.

Meclis komisyonunun tutanaklarını yayınlayıp yayınlamamakta, içerdiği dehşet verici suçlamalar nedeniyle tereddüt geçirdik.

Her hak bir yükümlülük, her özgürlük bir sorumluluk getirir. Biz, toplumun bilgi edinme hakkına saygı göstermenin, bağımsız bir medya kuruluşu olarak ilk ve en önemli sorumluluğumuz olduğuna karar verdik.

Her şeyin başı medya
Korkmaz Yiğit'in komisyondaki iddiaları,

1. Çete suçlamasına hedef olan birçok kimsenin, kamu yetkisi kullanan bazı insanlardan oluşmuş çetelerin eline düştüğünü;

2. Canlarını kurtaranların kendilerini şanslı saydıklarını;

3. İtiraf denilen belgelerin ne kadar kirli tertiplerle derlendiklerini anlatıyor.

Yiğit bunları yeminli ifade ile, bir çoğunda isim, yer ve belge göstererek söylüyor.

Bunları bilmeye toplumun hakkı vardır.

Halkın manevi gücünü arkasına almayan hiçbir meclis veya mahkeme bu kirli ilişkilerin üstüne gidemez.

Ayrıca Korkmaz Yiğit'in hikâyesi, temiz ve bağımsız bir medyanın her şeyin başı olduğunu anlatan bir derstir...

Çare bağımsız basın
Geçmiş iktidar, kontrol edeceği bir medya grubu oluşturmak istiyor ve Yiğit'i taşeronu olarak seçiyor.

Bu yolda epey mesafe alınmışken Alâattin Çakıcı'nın Türkbank satışını dinamitleyen kaseti oyunu bozuyor.

Ve iktidar, geçmişe dayanan işbirliği izlerini silmek telâşı içinde Korkmaz Yiğit'i silmek amacıyla düğmeye basıyor.

Türkiye'yi bir ortaçağ derebeyliğinin hukuksuzluğuna mahkûm eden suç ve günahların bütün meşum aktörleri ortaya çıkmalı, "her şeyin sonunda adil bir mahkemenin bulunacağı" güven duygusu ayağa kaldırılmalıdır.

Bu yalnız adalet için değil, temiz bir geleceğin temeli olacak ibretler için de çok lâzım. VATAN üstüne düşeni yapacaktır.

Şimdiye kadar olan bitenler medyada gazeteci olmayan aktörlere hep şüphe ile bakılması gerektiğini halka öğrettiyse, bu bile kazançtır.