Tayyip Erdoğan'ın ilk hedefi Başbakan olmak, "nihai hedefi de Çankaya Köşkü'ne çıkmakmış..
İlk hedefinin önündeki engeller kalktı. Bu yürüyüşü CHP de kolaylaştırdığına göre hedefe ulaşmak artık sadece zaman sorunudur.

1999 yılında cezasını çekmekte olduğu Pınarhisar Cezaevi'de bu hayallerini açığa vurduğu zaman acaba ona kaç kişi inanmıştı? Ama sosyal oluşumların yarattığı rüzgârları siyasal fırsatların yelkenlerine dolduran Erdoğan artık Türk siyasetinin bir numaralı figürü olmayı başarmıştır.

Yasaklı olduğu halde partisi AKP'ye beklenmedik bir zafer kazandırmıştır. Aslında bu beklenmedik bir zafer miydi, yoksa toplumun hazırladığı demokratik darbe misyonuna uygun rolü kendine ve partisine kazandıran yaratıcılığı sayesinde hak ettiği bir başarı mıydı? İkinci ihtimal gerçeğe daha yakın duruyor.

Sürekli değişim
Yargıtay eski Başkanı Sami Selçuk diyor ki:
"Sonuçta (3 Kasım'da) itilip kakılanların, ezilenlerin, bunalanların, 'takip, terbiye ve tedip' edilenlerin, dışlananların, yok sayılanların, anlı şanlı savcıların toplumu utandıran anlı şanlı deyişleriyle 'vatan hainleri'nin, 'vampirler'in, özetle bezginlerin ve ötekilerin iktidarı ortaya çıktı. Bu açılardan bu seçime ve sonuçlarına diyecek bir şey yoktur." Bu tespit Tayyip Erdoğan'a 9 Mart'taki seçimi aşıp Başbakan koltuğuna oturma hakkını vermektedir.

Önümüzdeki hafta piyasaya çıkacak "Türk Siyasetinde Bir Kasımpaşalı" adlı kitap, dört yıl önceki cezaevi günlerinde Erdoğan'ın sonradan AKP'yi birlikte kuracakları arkadaşlarına şunları söylediğini yazıyor:

"Türkiye'nin en büyük partisini kuracağım ve bir gün Başbakanlık koltuğuna oturacağım.. Allah nasip ederse nihai hedefim Çankaya Köşkü'ne çıkmaktır.."
Keşke lâyık olsa Erdoğan birinci hedefine, rejim için tehdit oluşturan saplantılarından kurtulduğunu ilân ettiği için ulaştı. Seçimden sonraki sözleri, karar ve eylemleri, "değiştim" iddiasının delilleri oldu.
Cumhurbaşkanı olma hayali, kimseyi korkutmamalıdır.

Böyle bir hedef Başbakan olduğu zaman Erdoğan'ı yoldan çıkarmaz, tam tersine onu, milletin gönlünde Atatürk ile özdeşleşmiş olan bu makama lâyık hale gelmenin çabasına, özverisine, akıl ve erdem zenginliğine yöneltir. Böylece muhafazakârlık, laik ve demokratik rejimin güvenceleri arasına katılır, din sömürüsü ve irticai örgütlenme tehdit olmaktan çıkar, devlete yönelik partizanlık ve yağma niyetleri karşısında da güçlü bir direnç oluşur. Tayyip Erdoğan'ın Çankaya hayali, kendisi ve partisi için de, ülke için de hayırdır. Yeter ki Erdoğan, meclisteki 363 AKP oyunun bu hedefi garanti etmediğini bilsin... Ve önündeki dört yılı o yüce makama lâyık olduğunu kanıtlamak için değerlendirebilsin.