Küçükken bize hesapsız bir zenginin, banknotları yakıp üstünde kahve pişire pişire sadakaya muhtaç hale düştüğü öyküsü anlatılırdı.

Şu an biz de hemen hemen aynı şeyi yapıyoruz. Yıllık doğalgaz faturamız 6 milyar doların üzerine çıkıyor.

Bu da ısınmak, pişirmek ve enerji üretmek için dolar yakmak değil mi?

Düne kadar doğalgazı, bağımlı olduğumuz Rusya'dan kaça aldığımızı bile bilmiyorduk. Çünkü bu ticareti dış politikasının aleti olarak kullanan Moskova yönetimi satiş sözleşmelerine eklediği gizlilik anlaşmaları sayesinde her nabza göre şerbet veriyordu.

Ukrayna'da patlayan kriz yüzünden tilkilerin kuyrukları birbirine karıştı.

Rus devlet şirketi Gazprom, kayırdığı devletlerin şüphelerini gidermek amacıyla Türkiye'ye uyguladığı fiyatı açıklamak zorunda kaldı.

Yanlış üstüne yanlış
Rus şirketi dün gazın bin metreküpüne Türkiye'nin 260 dolar ödemeye başladığını ilân etti. Ve biz de millet olarak bu sayede yediğimiz kazığın büyüklüğünü öğrenmiş olduk.

Doğalgaz uygarlığın bir nimetidir. Duman ve kurumdan nefes alamadığımız günleri unutmadık ama elde ettiğimiz konfora AB ülkelerinden bile fazla para ödemeye itiraz etme hakkımız vardır.

Şimdi daha net görünüyor: İlk yanlışı Türkmenbaşı'nı dinlememekle yapmışız.

Türkmenistan Devlet Başkanı 1999 Ekim'inde zamanın hükümetini Türk halkına ihbar ediyordu:

"Türk politikacılarının bir bölümü halkının çıkarlarını düşünmüyor. Rusya bizden 42 dolara doğalgazı alıp size 114 dolara satacak.."

Dönemin hükümeti "Mavi Akım" nedeniyle Rusya'yı tercih etti. Ve Türkmenbaşı'nın dedikleri fazlasıyla çıktı.

Faili meçhul kazık
Eski hükümet stratejik yanlışı nedeniyle, AKP hükümeti de pazarlıktaki acemiliği ile bu büyük kazığın suçlularıdır.

AKP iktidarı 2003 Kasımı'nda üç farklı fiyatı tek fiyata dönüştürdüğünde zafer kazandığını sanmış ve övünmüştü.

Ama cehalet ile küçük hesap birleşince dinamit olur; işte patladı:
Yeni tarife, petrol fiyatının yükselme olasılığı gözardı edilerek petrole endekslendi ve 123 dolarlık fiyat iki yılda 260'a ulaştı.

Ukrayna bile Türkmenistan'dan 95 dolara gaz alarak maliyetini dengeleyecek ama biz bunu yapamayacağız.

Basiretsizliğin en uç örneği bile bu kadar büyük bir kazığı tek başına açıklamaya yetmez. O halde sorumluları arayalım, suçlu varsa cezasını keselim ve kazığa "dur" diyelim, değil mi?

Ama olmuyor, dokunulmazlıklar yolu tıkıyor. Kaderimiz çizilmiş:

Biz kazığı yiyeceğiz, siyasetçiler de üç noktalara münasip yer arayacaklar!