Sabah Başyazarı Mehmet Barlas’ı Başbakan’ın yanağını okşarken gösteren fotoğraf belli ki daha çok konuşulacak.

“Resim basıldı, söylenen söylendi, bu iş kapandı” demek gazete yöneticilerinin iradesini aşıyor.

Dün medyada çıkan bir kaç değerlendirme ve bizzat Mehmet Barlas’ın Başbakan’ın yanağını niçin okşadığı konusunda yaptığı açıklama, tartışmaya son noktayı koyan bir kapanışı kamuoyuna kabul ettiremedi.

Tam tersine internetin taşıdığı okur mesajları, ilkeler ve ilişkiler bağlamında ihtiyacı had safhaya ulaşmış bir sorunun varlığını işaret ediyor ve enine boyuna tartışılmasını talep ediyor.

Rol modelleri...
Mehmet Barlas dünkü yazısında, yabancı sermaye konulu toplantıda yaptığı konuşmayı beğendiği için Başbakan’ın yanağına elini koyarak “Aman ekonomide bu çizgiden sapmayın” dediğini anlatıyordu.

Ayrıca bunu ilk kez yapmadığını, “yıllar önce hapsedildiğinde de aynı şeyi yapmış” olduğunu yazıyordu.

Gerçekten de Mehmet Barlas aynı şeyi dostlarına sıkça yapar. Gençken cüssesinin sağladığı zorlama avantaj, yaşı ilerledikçe doğallaşmaya ve ona yakışmaya bile başladı.

Ama insaf; dostu da olsa Başbakan’a sevgisini ve övgüsünü olan biteni bütün dünyaya yansıtacak kameralar üzerlerine çevrili iken yanak okşayarak gösteremez, göstermemeli.

Mazallah Mehmet Yılmaz’ın dediği gibi Kasımpaşalı damarı kabarabilir, karizmasına zarar vereceğinden korktuğu bu davranışı nedeniyle Mehmet Barlas’a, ikisini de üzecek bir tepki verebilirdi.

“Bu konuyu tartışın yanlış varsa ortaya çıkarın” diye yazan okurlar haklıdır.

Olay yaratan resmin bir kahramanı Barlas ve resimdeki dokunuşu insani bularak gazetecilerin de böyle dokunuşlara ihtiyacı olduğunu yazan Hürriyet Gazetesi Genel Yayın Müdürü Ertuğrul Özkök rol modeli konumunda oldukları için meselenin doğru bir sonuca ulaştırılmasında büyük yarar vardır.

Gazeteci haber verir ama bunu yaparken önemli bir görevi de toplum adına yönetenleri denetlemektir.

Bu ayrıcalığı gazeteciye daha genç yaşlarında büyük siyasetçilerle, tarihe geçen devlet adamları ile yakınlık kurma avantajını sunar.

Genç meslektaşlara altın öğüttür: “Yöneticilerle aranıza, denetim görevinizde zaaf yaratmayacak bir mesafeyi mutlaka koymalısınız.”

Mesleğin emniyet mesafesidir bu...

Daha uygun yol

Başbakan’ın yabancı sermaye konulu konferansta yaptığı konuşma Mehmet Barlas’ı etkilemiş. Bu belli.

Gazeteci sadece sütununa mı mahkûm; övgüsünü muhatabına doğrudan da belli edemez mi?

Elbet edebilir.

Ama bunu kameraların çekim yaptığı bir ortamda ve “aferin çocuğum” diyen bir öğretmen havasında Başbakan’ın yanağını okşayarak yapmaz. Yapmamalı.

Coşkunuz ve övgünüz sizde dokunma ihtiyacı uyandıracak kadar tavan yapmışsa eğer, ilk çağdan beri atalarımızın yaptığını yaparsınız; muhatabınızın elini sıkarsınız!