Fransa Meclisi “Ermeni soykırımı olmadı” diyenleri 5 yıla kadar hapse attıracak kanun teklifini bugün oylayacak.

Bu ülke, özgürlük ateşinin sönmeyen ocağı sayılmayı hak edecek tarihsel mirasını yalnız inkâr değil imha etmenin eşiğindedir. Yaklaşan seçimde 400 bin Ermeni seçmenin oyunu almak uğruna sürüklendikleri cinnet halinden siyasetçiler acaba son anda dönebilirler mi?

Böyle bir ümit yok gibi. Neden?..

Yasa teklifini Sosyalistler verdi. Libération Gazetesi, siyasetçilerin Ermeni oylarını görmezden gelemeyeceklerini belirtirken iktidar milletvekili Eric Woerth, akıl dışı gidişi şu sebebe bağladı:

“Bu metin bir tuzak. Karşı oy verirsek Ermeni toplumuna negatif mesaj vermiş oluruz.”

Yani iktidar grubu “eli mahkûm” durumdadır.

Doğu seçeneği mi?
Üzücü bir durum da, Avrupa siyaseti ve medyasının ifade özgürlüğüne ve Türkiye’ye yapılan bu kaba saldırı karşısında umursamaz bir tavır takınmasıdır.

Fransa’nın moral intiharına bir gün kala, kayda değer tek cesur ve onurlu itiraz, Şişli Adliyesi önünde Türk dayağı yiyen bir İngilizden geldi. Orhan Pamuk davası için İstanbul’a geldiğinde tartaklanan İngiltere’nin eski Avrupa Bakanı Dennis MacShane Financial Times Gazetesi’nde “Türkiye’yi hor görmek Avrupa için tehlikeli bir oyun” diyen bir makale yazdı ve şu soruyu sordu:

“Türkiye’nin AB’de yeri olmadığını söylemek konusunda Avrupalı liderler ellerinden geleni yapıyorlar. Bu laik, demokratik Müslüman ülke, daha ne kadar zaman Avrupalı bir geleceğe bakacak?”

MacShane, Türk halkını sürekli Avrupa’dan soğutan tavırların Türkiye’yi Doğu seçeneğine yöneltebileceği uyarısı yaptı:

“Türkiye Putin’le yakınlaşarak bir Karadeniz İttifakı kurabilir. İran’la ortak bir nükleer programa imza atabilir. Türki cumhuriyetlerle bir araya gelebilir. Hatta Pakistan’dan Filistin’e yeni bir Hilâl İttifakı oluşturabilir. Seçeneği olmayan Türkiye değil AB’dir. Güvenliğimiz için Türkiye’ye ihtiyacımız var.”

Yanlış yapan onlar
Dost niyetle yapılan bu uyarılar AB ülkeleri kadar Türk halkı için de korkutucu akıl yürütmelerdir.

Türkiye yüzünü davetiye aldığı için Batı’ya dönmedi. Bunca yolu Fransa’ya yaslanarak yürümedi. Fransa’nın geçmişine lâyık bir geleceği hak edememekten kaynaklanan ruh hali içinde uğradığı “akıl tutulması” bizi eski bir dost olarak üzer ama yolumuzdan döndüremez. Döndürmemeli.

Uygarlık yolunda karşılaşacağı engelleri bertaraf edecek ruh Türkiye’de vardır. O ruh, engizisyon ilkelliğini hortlatan Fransız siyasetçilerin yarattığı ayıba boyun eğmez.

Avrupa’daki Türklerin ve Türkiye’deki birçok sivil toplum örgütünün “Ermeni soykırımı yoktur” diyen grupları Paris’e indirmek amacıyla haberleşmeye başladıklarını önemle duyururuz.

Fransa’ya bu gidişle, utanmaya dirençli kösele gibi bir yüz ve çok sayıda yeni cezaevi gerekecek!

Yanlış yolda olan onlardır. Değişmek bizim değil onların borcudur!