Saygın İngiliz dergisi Economist başyazısında Türkiye için tehlike çanları çalıyor.

Yapılan durum tespiti ve öneri şu:

"Liberal, Batı'ya dönük, işleyen bir Müslüman demokrasinin başlıca örneği olarak Türkiye'yi kaybetme riski çok büyük. Avrupa liderleri Türkiye'yi doğru istikamete döndürmek için ellerinden gelen her şeyi yapmalı."

Makale, geçen yıl AB perspektifi ile her şeyin çok iyi gittiğini fakat artık AB'ye yöneliş heyecanında düşme görüldüğünü belirtiyor ve Kıbrıs'taki çözümsüzlüğün ilişkileri daha fazla bozma tehlikesi yarattığını kaydediyor.

The Economist'e göre "AKP ılımlı İslâm için artık o kadar iyi bir reklâm değirdir. İngiliz dergi resmi isabetle çekmiş:

Yolsuzluklara göz yumulduğunu, kritik mevkiler başta olmak üzere devlet kadrolarının işgal edildiğini, dış politikada İslamcı ağırlığın arttığını, bunların kaygı verici olduğunu yazıyor.

Aklın yolu belli
Şimdi ne olacak sorusunun cevabını kim verecek? Tabii AKP...

"Ya geriye doğru gidip İslamcılıkla daha açık bir şekilde flört edecekler veya Avrupa kartını daha güçlü bir şekilde oynayacaklar."

Dergi Türkiye'yi teşvik etmesi için AB'ye çağrı yapıyor. Ama bizce asıl belirleyici soru AKP hükümetinin dışardan bile görülebilen yanlışlarını düzeltme yolunda ne kadar istek göstereceğidir.

İktidar tehlike alarmını ciddiye almalı, AB heyecanını yükseltirken yolsuzluklara karşı meselâ dokunulmazlıkları daraltarak, laik rejimle ilgili kaygıları yatıştırmak için meselâ türban sömürüsüne fren yaparak ve çocuklarla oynamaktan uzak durarak ve türbanlı eşleri bürokrat tayinlerinde kriter olarak kullanmaktan vazgeçerek cesur ve kararlı mesajlar vermelidir.

Gözünü aç AKP
Bu mecburiyetlerin AKP lider kadrosunca teslim edileceğine inanıyoruz.

Ama umudu canlandırmak ve inandırıcı olabilmek için bizce, dört yılın yorgunluğu ile yıpranan bu kabinenin yenilenmesi gerekiyor. Ve yenilenme laiklikle ilgili endişeleri zihinlerden kovmayı hedefleyen bir duruş içermelidir.

Son mesajlar şunu gösteriyor:

Sağlık ve konut edinme alanında elde ettiği imkânlar orta ve yoksul kesimlerin AKP'ye olan ilgisini desteklemiştir fakat laik rejimin tehlike içinde olduğuna dair şüpheler duraksama yaratmaktadır.

Şu mektup, aynı konudaki mesajları çok iyi örnekliyor:

"Birkaç yıl önce dar gelirli bir kişi bırakın ev alabilmenin hayalini kurmayı, bankanın önünden bile geçemezdi. Şimdi ben bu hükümet döneminde ev aldım ve kira öder gibi ödüyorum. Bunu gözardı edemem. O nedenle oyum gene AKP'nin. Ama unutulmasın ki Cumhuriyet rejimine gelecek herhangi bir tehlikenin karşısına da ilk önce ben dikilirim!"

Türkiye'nin risklerinden daha çok şansı ve potansiyeli, tehlikelerinden daha fazla güvenceleri bulunuyor.

Mesele ülkeyi namuslu ve akıllı insanların yönetimi altında tutabilmek...