CHP yönetiminin tehdit ve engellemelerine rağmen Mersin'de toplanan kalabalık "Mustafa Sarıgül korkusu"nun boşuna olmadığını kanıtladı.

Sarıgül'ü yolsuzluk iddiasıyla suçlayıp mahkûm eden uyduruk "parti mahkemesi" bir anlamda "halk mahkemesi"ne tosladı.

Parti liderliğine soyunan Mustafa Sangül'e destek için yurdun dört bir yanından 20 bin insan, "devrim muhafızı" gibi çalışan disiplin kurulları tehdidine rağmen 17 CHP milletvekili, eski milletvekilleri ve parti yöneticileri Mersin'e koştular. Değişim özlemlerine direnen Deniz Baykal eseri ile övünebilir!

CHP'yi yasaklar, infazlar ve dikenli teller partisi haline getiren Baykal, hiçbir şey yapmasa bile partisindeki haksızlığa baş kaldırma ruhunu, demokrasi ve değişim taleplerini açığa vurma cesaretini uyandırmıştır.

Bu yanlışından yeni bir lider çıkar mı; bunu tahmin etmek kolay değil.

Ama kolayca görülebilen bir gerçek var ki o da şu: Halk kapıların, pencerelerin açılmasını ve CHP'ye temiz hava gelmesini istiyor.

Değişimin çanları..
Baykal bu isteğe hukuku ve demokrasiyi zedelemek pahasına direndi. Şimdi kapılar, pencereler zorlanıyor.

Mersin'de dün binlerce insan hep bir ağızdan "Baykal, halkı da ihraç et!" diye bağırıyordu, "Baykal evine git, zorla güzellik olmuyor!"

Bu tablo Mustafa Sarıgül'ü CHP'nin başında görme özleminin bir ifadesi midir, tartışılabilir ama Baykal'ın çekilme vaktinin çoktan gelip geçtiğini yeterince açık biçimde ortaya koyuyor.

Baykal'ın yanlışı, yeni bir lideri kirli entrikalara karşı oluşan toplumsal tepkinin sığ sularında üretme mecburiyetini CHP'ye reva görmesidir.

"Magazin olayı" dediği Mustafa Sarıgül, Baykal'ın kendi yanlışlanyla yarattığı bir lider adayı olmuştur. Yolsuzluk yapmakla suçladığı adamın Mersin'de topladığı kalabalık ve uyandırdığı heyecan Deniz Baykal için açık bir yenilgidir.

Direnişin uzaması ve daha da çirkinleşmesi, bu yenilgiyi onur kırıcı bir yıkıma götürebilir.

Baykal'ın vadesi gelen borcunu ödemekten başka çıkış yolu kalmadı.