Hayallerimize, umutlarımıza cömert krediler açan yeni bir yıla girdik. Kutlu olsun.. Hayırlı olsun..

Türkiye'nin AB'ye katilim müzakerelerine başlayacak yeterliliğe sahip olduğunu tescil eden 17 Aralık kararı onurumuzdur. Zorlukları aşmak yolunda göstereceğimiz çaba ve yaratıcılık bizi demokrasi, refah ve güven dolu bir yaşama her gün biraz daha yaklaştıracaktır.

Yeni yıla devreden en önemli eksiğimizi ilk gün kayda geçirmek istedim: Keşke siyaset kurumu yeni yıla dokunulmazlıklar kamburu ile girme yanlışına düşmeseydi.

Milletvekili dokunulmazlığı, yargı denetimini reddeden kabul edilemez bir imtiyazdır çünkü. Böyle bir demokrasi olamaz.

Öyle bir ülkede demokrasiyi yaşatacak değerler sistemi ayakta duramaz.

CHP: Ona da varız
Anayasa Karma Komisyonu üyesi CHP'li Atilla Kart'tan aldığım bir mektup, iktidar kanadının bu konuda samimi olmadığı iddiasına inandırıcı gerekçeler sunuyor.

Kart, "Milletvekili dokunulmazlıkları, diğer kamu görevlilerinin sahip oldukları ayrıcalıklarla birlikte kaldırılsın" diyen AKP liderliğinin halkı yanılttığını söylüyor.

Çünkü memurların yargılanmalarını önleyen bir dokunulmazlık zırhı yoktur. Yargıçlar ve askerler dahil onlar sadece "soruşturma iznine tabi olarak" yargılanmaktadırlar.

Kart, "Soruşturma izni sürecini hızlandırmak istiyorlarsa CHP olarak değerlendirmeye hazırız" diyor. Ama AKP'nin bu talebi dokunulmazlık tartışmasını sulandırmak amacıyla öne sürdüğünü iddia ediyor.

CHP'ye göre bürokratlar hakkındaki soruşturma izni sürecini değiştirmek konusunda AKP samimi değildir. Çünkü bakanlıklarda ve belediyelerde ortaya çıkacak yolsuzluk iddialarının soruşturulmasına izin verip vermeme yetkisini kullanmaktan iktidarın vazgeçebileceğine pek ihtimal verilmiyor.

Bu kambur AKP'nin
İktidarın "CHP Uzlaşma Komisyonu'na üye vermiyor" bahanesi inandırıcı olmuyor. Mecliste 7-8 partinin temsil edildiği dönemde böyle özel zeminlere ihtiyaç vardı ama artık yok. İki kanatlı bir parlamentoda, hele Başbakan ile muhalefet liderinin seçimden önce halka açıkça vaat ettikleri bir konuda uzlaşmayı sadece samimiyetsizlik önleyebilir.

Mecliste bekleyen dokunulmazlık dosyalarından yirmiye yakını İstanbul Belediyesi'ndeki yolsuzluklarla ilgili. AKP bu kamburu sırtından atacak cesareti artık göstermeli, suçlamalara hedef milletvekillerini mahkemeden kaçırma oyunu son bulmalıdır.

Yürütme ve yasama zaten Başbakan'ın kontrolunda. Adli yapıdaki sorunları sömürmek suretiyle yargıyı da bağımlı hale getirme oyunu, sahibini de yutacak tehlikeli bir tuzaktır.

Başkanlık sistemine geçiş önermelerini Türkiye'nin bu gerçeklerin ışığında tartışması gerekiyor. Aceleye, gürültüye gelmeyelim.

Yolsuzluklara karşı güçlendirilmiş bir demokrasi istiyorsak 2005'te dokunulmazlık ayıbından sistemi kurtarmalıyız!