Demokrasinin gücü Meclis’i oluşturan seçilmişlerin kalitesi ile ölçülü oluyor.

Kaliteyi ölçmenin kolay yolu yok.

Çünkü milletvekilini halk değil lider seçiyor. Lider de kürsüde istikbal vaad eden parlamenter görmek istemiyor.

Bu tahdit parlamentere yönelmiş bir aşağılamadır. Onur kırıcı muameledir.

Ama ne tuhaf ki hiçbir partiden şikâyet sesi sızmıyor dışarı.

Özgürlük ve eşitlik üstüne kurulu olması gereken yarışın adayları, onur kırıcı bir boyun eğmenin mecburiyeti ile susup oturuyor.

Dün NTV’de heyecan uyandıran bir haber yayınlandı:

“İktidar partisinin hukukçuları seçim barajını indirmek ve seçim sistemini daraltılmış bölge sistemine uyarlamak amacıyla çalışma yürütüyor...”

Otuz yıldan beri yüzde 10 seçim barajı uygulayan bir ülkeyiz.

Siyasette orantısız gücün daniskasıdır bu baraj.

Baraj en çok 3-4 olmalı

Yüzde onun altında kalmış partilerin oyları işleme girmediği için barajı aşan büyük partiler hak ettiklerinden daha fazla sayıda milletvekili çıkarmaktadır.

NTV’nin haberine göre AKP’deki eğilim seçim barajını 7 veya 8 düzeyine indirmek yönündedir. Yetersiz...

Bu ayıbın vebalini taşımaktan kimseyi kurtarmaz yüzde 7’lik baraj.

3 veya 4’e indirmeye razı olmak daha yapıcı bir seçim olur.

Barajı makul seviyeye indirmenin övgüsünü iktidar partisi alacaktır ama muhalefetten de itiraz gelmeyecektir.

AKP kurmayları ararlarsa CHP’nin bu konudaki kanun teklifini Meclis’teki bir sümenin altında bulabilirler.

Bağımlı kalabalıklar...

Sistemin kaliteyi düşüren sorunlarından biri, parti liderini sultan gücüne sahip kılmasıdır.

Bu da millete değil, lidere bağımlı bir meclis kalabalığı yaratmaktadır.

Gelen habere göre seçim bölgeleri 5-6 milletvekiline göre yeniden oluşturulacakmış.

Bu tedbir milletvekilini çalışırken halka yaklaştırır ama yine de tam bağımsız kılamaz.

Bağımsız vekilleri ancak dar bölgeli iki turlu seçim sistemi çıkarabilir.

Türkiye’nin “en”lerinden oluşmuş bir meclisin toplumu doğru hedeflere yöneltme kabiliyetini sonuna kadar aramak ve bulmak, ne kadar heyecan verici bir macera olur?

Hazine yardımındaki haksızlık da ilk fırsatta düzeltilmelidir.

Hazine yardımını sadece mecliste grup kuran partiler alıyor, neden?

Üç parti korunacak, kalan 12 parti avucunu yalayacak.

Gücü elinde tutanlar adil olmalı!