Kapkaç terörünü ve benzeri suçları üreten bataklığı kurutmak sabır ve zaman istiyor.

Eğitim düzeyini yükselten ve ekonomik gelişmeyi hızlandırarak işsizliği azaltan politikaların hemen sonuç vermesini bekleyemeyiz.

Bataklığı kurutacak bu adımları atarken kısa vadeli iyileşmeler için acil müdahale tedbirlerini de hayata geçirmek gerekiyor.

Yeni ceza yasası, bu suçlar üstünde yeterli caydırıcılığı sağlayacaktır. Kapkaç suçlusu yakalandığında neredeyse 20 yıl gün yüzü görmeyecek, hayatı sönecektir. Ama bizim şu andaki ihtiyacımız "önleyici zabıta" etkinliğini sağlamaktır.

Vatandaş bunu içgüdüsel bir sürüklenişle kendi başına yapıyor. Hakan Canıdemir'in cep telefonunu çalanlar tarafından öldürüldüğü trenle gece yolculuğu yapan VATAN muhabirlerinin izlenimleri yayınlandı dün.

Haydarpaşa-Gebze hattındaki tren geceleri tenha olduğu için yolcular, rahatlarından vazgeçip tek vagona doluşuyorlarmış..

İki önemli öneri
İstanbul Emniyet Müdürü Cerrah dün önemli şeyler söyledi:

1. TCDD'nin frenlerdeki güvenlik önlemleri yetersiz. Cerrah "özenle seçilecek güvenlik personelini biz eğitebiliriz" diyor.

Bu tedbir en kısa zamanda hayata geçirilmeli, kamu hizmeti veren kurumlara müşterilerinin güvenliğini koruma sorumluluğu yasal olarak yüklenmelidir.

2. Cerrah "Cep telefonu ithal eden firmalar, cihazların güvenlik numaralarını (IMEI) Telekomünikasyon Üst Kurulu'na bildirmek zorunda olmalıdır" dedi.

Bu tedbir cep telefonlarının yurda kaçak girişini de büyük ölçüde önleyecektir. Çünkü kaçak telefonlar bu sigortadan mahrum olacağı için satılamayacak, yasal girenler de çalındığı takdirde konuşmaya merkezî olarak kapatılacağı için değer ifade etmeyecek, kapkaççıların hedefinden çıkacaktır.

Bir elemli eleştiri
Emniyet Müdürü Cerrah'ın bir eleştirisi var ki, o da çok önemli ve elem verici:

Kapkaç terörünün kurbanı fidanın katledildiği trene koştuklarında polisler görgü tanığı bulamamışlar. Cerrah "Halkımız bu kadar duyarsız olmamalı" diyor. Çok haklı..

Bir yanda öldürülen gencin böbreği ile hayatı kurtulacak bir kadın, hakkından feragat ederek genç bir hastaya adeta canını veriyor, öte yanda rahatı kaçar veya mahkemelerde vakti ziyan olur diye cinayete tanık olan bazıları adalete yardım görevini esirgiyor.

Böylesine bir zirve ile bencillik ve korkaklığın bu kadar dibe vurduğu karakterleri bir toplum aynı anda içinde taşıyabilir mi?

İnsani değerleri ayağa kaldırmaya, namuslu insanları da en az haydutlar kadar yürekli olmak konusunda eğitmeye, özendirmeye mecburuz.

Güven içinde onurla yaşamanın her ülkede bedeli vardır.

Bu bedeli ödemeyenler, korku ve bencillikleri ile üremesine katkıda bulundukları sırtlanların mutlaka bir gün avı olurlar!