Egoizmin en aşağılık meydan okuma denemesi Türkiye'de yapılıyor.
Hainler nankör de olur.

Apo, kardeş kavgasının kanlı girdabında ülkeyi parçalamak isterken 30 bin hayat söndüren bir teröristtir.

İhanetini yıllar boyu Kürt kökenli yurttaşların kültürel kimliklerine saygı gösterilmesi talebi ile maskelemeye çalışmış, yakalandıktan sonra canını kurtarmasına faydası olacağını düşünerek kendisini iğrenç bir yalancı katına indiren birlik, bütünlük, banş mesajları vermiştir.

Emrindeki katilleri tatile sokmasının tek nedeni, hakkındaki idam hükmünün infaz edilmesini önleyecek çabaları için Batili destekçilerinin ellerini güçlendirmekti.

Canını kurtarıp Imralı'daki güvenliğinden emin olduktan sonra ilk yaptığı Kuzey Irak'ta ABD şemsiyesi altinda toparlanan PKK'nın eylem düğmesine basmak olmuştur.

Kukla tiyatrosu
Türkiye'nin sükûnet döneminde AB motivasyonu ile kültürel kimliklere tanıdığı hak ve özgürlükler, Imralı'daki sevgisiz adamı hiç etkilememiştir.

Çünkü onun yeni şartlardaki tek amacı, Kürt kökenli yurttaşların refah ve mutluluğu değil, felaketleri pahasına onları rehin olarak kullanmaktır.

Apo, Kürt rehineleri ve terör şantajı sayesinde affedileceğini veya en azından "def-i belâ" kabilinden bırakılacağını hayal etmektedir.

Kapatıldığı yerden bir kukla tiyatrosunun yönetmenliğini yaparak koskoca ülke ile bu boş hayalini "gerçekleştireceğim" diye oynamaktadır.

Ama maskesi düşmüştür..
DEHAP'ın kendini feshetmesi, partileşme bayrağını Zanagiller'in devralması, bugün katil sürüsüne Brüksel'den verilecek "ateşkes emri"..

Bunların artik hiçbir inandırıcılığı kalmamıştır.

Hayal âleminde
İhtirasına kurban ettiği hayatlar yetmedi mi?

Apo dengesini tümüyle kaybetmiş halde değilse, hesaplarını gerçekçi hedeflerle değiştirmek zorunda olduğunu görmelidir.

Aksi halde ömür boyu mahkûmiyeti, egoizminin katmerli hale getireceği vicdan azabı ile hiç bitmeyecektir.

Tek kurtuluşu kendini bilmesi, ülkenin güvenliğine yönelik şantajdan vazgeçmesidir. Ateşkes bir büyüklük gösterisi veya iyi niyet belirtisi değil, kendi halkını öldüren katillere yakışacak bir çakal taktiğidir.

Apo bir gün mutlaka "Niçin silâh bırakma emri verip halkın merhametini hak etmeye çalışmadım" diyecektir.

O pişmanlığı yaşamak zorunda kalmasa ne kadar iyi olur!