Hukukun üstünlüğüne dayalı rejimlerin vatandaşları ayrıcalığa sahiptirler.

Çünkü sabah karanlığı kapıları çalındığı zaman, gelenin sütçüden başka biri olamayacağını bilirler.

Öyle bir rüyanın gerçekleştiğini görmek için kim bilir kaç yıllar bekleyeceğiz?

Dün sabah çok erken saatlerden başlayarak İstanbul’da yirmiden çok adrese baskın yapıldı.

Türk ve yabancı iş adamları, üst düzey bürokratlar ve üç bakanın (İçişleri Bakanı Muammer Güler, Ekonomi Bakanı Zafer Çağlayan ve Şehircilik Bakanı Erdoğan Bayraktar) oğulları gözaltına alındılar.

Olay polisin aylardan beri sürdürdüğü büyük bir yolsuzluk ve rüşvet soruşturmasıdır.

Burada dikkat çekici olan ayrıntı, İçişleri Bakanı Güler’in kulağına kimsenin durumu fısıldamamış olmasıdır.

Hatta tersine emrindeki polis müdürlerinin bakandan bu bilgileri saklamış olmaları ihtimali bile akla geliyor.

Bu durum ve AKP’den milletvekili seçilen futbolcu Hakan Şükür’ün istifası ve verdiği ipuçları, bir süredir izlediğimiz “iktidar - cemaat” çatışmasında Gülen kanadının hamle yapmış olabileceği ihtimalini hatıra getiriyor.

Gülen cemaatine bağlı olduğu futbol oynadığı dönemden bilinen Hakan Şükür hem mensubiyetini hem de partiden istifa sebebini açıkça ortaya koymuştur:

“Dershanelerle başlayan süreçte takınılan tavırlar pek çok vicdan ehlini rencide etti.

AK Parti kapanmasın diye dualar eden bu samimi insanların şimdi düşman muamelesine tabi tutulması vefasızlıktan başka bir şey değildir.

Büyük umutlarla girdiğim AK Parti’den üzülerek istifa ediyorum.”

Bu soruşturma ve izleyen operasyonun İçişleri Bakanı’ndan gizlenerek gerçekleşmesi, İçişleri Bakanı Güler’i bir baba olarak oğlunu kurtaracak yardımı yapmaktan mahrum etmiştir.

Yolsuzluk ve rüşvet operasyonu ve aynı güne denk getirilen Hakan Şükür istifası, planlanmış bir Fethullah Gülen prodüksiyonu izlediğimizi düşündürüyor.

İktidar dershaneleri kapatma hamlesi yaparak cemaati sarsmış, cemaat da bakan çocuklarının içinde bulunduğu bir yolsuzluk soruşturması ile ve Hakan Şükür’ü partiden istifa ettirerek cevap vermiştir. AKP bir koalisyondur. Tek başına iktidara gelmeyi böyle başarmıştır.

Güç çatışmasını kopuşa kadar götürmeyi iki taraf da göze alamaz.