Bir hedefe varmak isteyen mutlaka bir yol bulur, istemeyen de mazeret bulur.

Kıbrıs'ta düne kadar biz mazeret üretiyorduk. Bu çabanın zararımıza olduğunu gecikerek de olsa fark ettik ve çözüm yolunu açma iradesi etrafında bütünleşebildik.

Bu defa Rum-Yunan tarafı ipe un sermeye başladı.

KKTC'deki hükümet değişikliği ardından Ankara hükümetinin askerleri de ikna ederek çözüm yolunda aktif bir role girmesi, karşı tarafa ezberini şaşırtmıştır.

Türkiye, Annan Planı zemininde görüşmelere "evet" dedi ama Amerika'nın ve AB'nin şimdi Rum tarafına yönelecek baskısı, görüşmelerin başlamasını ve hele 1 Mayıs'a kadar bir anlaşmaya varılmasını sağlamaya yetecek mi?

Bu konuda çok ümitvar olmamak lazım.

Fakat artık önemli olan Türkiye'nin Kıbrıs'ta çözümü "AB yatırımı olarak" numaradan değil, gerçekten istediği inancını pekiştirmek, "oyun bozan taraf" olmadığını göstermektir.

Gerekirse yeni özveriler..

Meselâ, hakkında oluşmuş önyargıların zararından çözüm sürecini korumak amacıyla Denktaş'ı müzakerecilik görevinden almak bile çok etkileyici bir iyi niyet jesti olabilir.

Bu jest, yıpranan arabulucuların değiştirilmesi talebimizin dayandığı iyi niyete parlaklık kazandırabilir.

Ankara, Kıbrıs meselesinde girdiği yeni politika çizgisini bozmamalı, Rum tarafının zaaflarını kullanarak yeni hamlelerle ileri götürmelidir.

Bu politika Kıbrıs'ın kuzeyini 1 Mayıs'ta AB'ye taşımasa bile, yıl sonunda Türkiye'nin AB'den müzakere tarihi alması yolundaki en önemli engeli ortadan kaldıracaktır.

Zaten baştan beri gerçekten varmak istediğimiz hedef bu değil mi?

Beşiktaş'ın özür borcu
Ben Beşiktaşlıyım ve iki gündür çok mutsuzum..

Takımımın yenilgisi her taraftar gibi beni de üzer ama pazar günü bu takım daha fazlasını yaptı. Beni utandırdı.

Futbolda yenmek elbette önemlidir fakat pazar günü daha önemli bir şeyin varlığını öğrendik: Yenilmekten beter şeyler varmış!

Beşiktaş'ı daha maç bitmeden hükmen yenik duruma düşüren facianın hiçbir bahanesi olamaz. Kimse komplo kuruntularının beyhudeliğine sığınmasın.

Bu facia şampiyon Beşiktaş'a, şampiyonluğa açık ara yürüyen bir takıma yakışmadı.

Yönetimi ile, futbolcuları ile bu takımın taraftarına ve spor kamuoyuna özür borcu vardır.

Beklenmedik felâketi, yıpratıcı bir süreklilikten koruyup kurtaracak dönüş noktası, bu sportmenliği ve yiğitliği göstermektir.

Kara Kartal'a, Anka Kuşu gibi kendi bozgunundan yeniden doğarak uçmak yakışır..