Her araç ve tedbirin iyiliği de kötülüğü de onu kullanan iradenin niyetine bağlıdır.

Doğru amaçlar için kullanıldığı zaman iyidir, suiistimal edilmişse kötüdür.

Türkiye’de telefonların dinlenmesinde ölçünün kaçırıldığı, bu işte yargının ağır vebali olduğu doğrudur.

Meselâ sorumlu bakan bile “70 bin telefon dinleniyor” demişti.

İzlenen telefonu arayanlar veya izlenen telefondan aranan kişiler hesaba katıldığında “telekulak”ın kapsama alanı kaç vatandaşa ulaşır? Herhalde milyonlara...

Yanlışlık her dinleme talebinin hemen “olur” alması değildir sadece.

Ergenekon iddianamesi, soruşturulan suçla ilgili olmayan özel yaşam sırlarının saçılıp dökülmesine sebep oldu.

Orada yapılan yanlışların boyutlarını ve hukuka uygunluk ilkesine yönelik ihlâllerin sayısını ancak davanın sonunda öğreneceğiz.

Ama özel haberleşmeleri izlemenin amacı elbette toplumun huzurunu bozmak değildir. Tersine, suçları önceden haber alıp önleyerek huzuru korumaktır.

VATAN’ın bugünkü manşeti, gizli dinleme uygulamasının hukuka uygun şekilde uygulanması sayesinde elde edilen yararlı bir sonucu örnekliyor.

El konulan bankalarla ilgili çok sayıda dava açan Şişli Savcısı Mecit Ceylân’ın emekliliğini istediği haberi merak konusu oldu. Ceylân “Telefonlarım dinleniyor ama ben bu nedenden dolayı emekliliğimi istemedim sağlık sorunlarım nedeniyle emeklilik talebinde bulundum” dedi.

VATAN haber servisi bu açıklamanın gerçeği yansıtmadığını belirledi.

Batan bankaların acımasız takipçisi olan Savcı Mecit Ceylân daha sonra bu insanların TMSF’deki menfaatlerini kovalayan bir role girmiş...

Durumun resmi şikâyete konu olması üzerine başlatılan yasal dinleme süreci, Savcı Ceylân’ın “Emekliliğini isteyip hemen meslekten ayrıl yoksa bu iş büyüyecek” telkinine boyun eğmesini sağlayan delillerin toplanmasını sağlamıştır.

Şimdi bu mesele Savcı Ceylân’ın emekliye ayrılmayı kabul etmesi sonucu kapanacak mı; delillere bakarak buna yargı karar verecek.

Ama yaşanan örnek doğru kullanılması şartı ile “dinleme”nin koruyucu bir tedbir olduğunu göstermiştir!

DP uyanıyor mu?

Demokrat Parti bir kez daha küllerinden dirilmeyi düşlüyor.

Bu düşü eyleme geçirmeye tecrübeli siyaset ve devlet adamı Hüsamettin Cindoruk talip oldu. Cindoruk önümüzdeki kongreden genel başkan olarak çıkmayı hedefliyor.

Dün düzenlediği basın toplantısında DP’yi merkezdeki siyasi boşluğu dolduran bir parti yapmak istediğini söyledi.

Hareketi eski Cumhurbaşkanı Demirel’in de desteklediğini biliyorum. Dün telefonda “Başarıya ulaşırsa ben memnun olurum” dedi.

Son seçimde “DP’nin ölüsü” bile 1.8 milyon oy almıştır. Yedi milyon seçmenin çoğu “oyunu vereceği bir parti bulamadığı için” sandığa gitmemiştir. Alternatif yokluğu çok açık.

AKP merkezi dolduran parti değil mi?

Cindoruk’a göre değil.. Dün “Bizim de geçmişte hatalarımız oldu ama bunların hiçbiri cumhuriyeti bölmeye yönelik olmadı” diyerek AKP’nin DP varisi olamayacağını ima etti.

Öncelik merkezdeki birliği sağlamaya yönelik olacak. 76 yaşındaki Cindoruk’un geçmişi, DP’ye gelmesi beklenen genç ve iddialı insanların burada adil bir yarış olacağına dair inançlarını artıracaktır.

Cindoruk doğru bir seçim olacaktır.

Onun başarısından, kendine çeki düzen vermeye mecbur kalacağı için AKP bile yararlanabilir!