Demokrasiler toplumların gelişmişliklerine göre çeşitlenirler. Ama gene de iki ana gruba ayırmak mümkündür. Yazılı olmayan kural ve geleneklerle zenginleşmiş demokrasiler, yazılı kuralların bile dirençle karşılaştığı geri kalmış demokrasiler.. Biz neredeyiz?. Ölçü önümüzde: 3 Kasım seçiminin sonuçları, tam 11 ay sonra bugün Yüksek Seçim Kurulu tarafından ameliyat masasına yatırılacak. Kurul, seçimleri iptal edebilir; DEHAP'ın oylarını geçersiz sayıp meclisteki sandalyeleri partilere yeniden dağıtabilir; "itiraz süresi geçmiştir" deyip bu defteri kapatmak isteyebilir. Seçim gibi demokrasinin başlangıç adımını bile yüzüne gözüne bulaştıran YSK, tam rüzgârı arkasına almış giderken Türkiye'nin başına olmadık bir dert açtı.

Batılı bir demokraside sorumluluğun ilk faturası, yanlış yapanın istifasını sunmasıdır. Bizde bu makamlar tapulu mal gibi.. Bu sütunda iki kez yaptığımız istifa çağrıları gök kubbede kaybolup gitti. Ve bugün YSK'yı oluşturan yedi hakim, tamamiyle kendi yanlışlarından çıkmış ağır bir sorun hakkında karar verecekler. Nasıl güveneceğiz onlara? İster istemez suçluluk duygusunun baskısı altında olacaklardır. En adil, en doğru karar böyle bir psikolojik ortamda çıkar mı? Başkan Algan ve arkadaşları, yeni bir YSK'nın oluşumuna fırsat tanımayarak, istifa geleneğinin kurumları koruyan erdemine zarar verdiler. Bu manevi yük, işlerini çok zorlaştıracaktır. Verecekleri karar tartışmayı bitirmeyecektir.

Sezer rotayı değiştirdi
Hükümet, Irak'a asker göndermekte yeni bir kazaya uğramamak için formül bulmuştu. Meclisten alınacak bir yetki, işleri kolaylaştıracaktı. Fakat Cumhurbaşkanı Sezer'in yeni yasama yılını açış konuşmasında yaptığı uyan planı değiştirdi. Sezer "Yabancı ülkelere asker gönderilmesine izin verme yetkisi TBMM'ye verilmiş 'münhasır' bir yetkidir" deyince tezkere yeniden gündeme geldi. Bu karar değişikliği, Sezer'in siyasete koyduğu ağırlığı iktidarın geç de olsa hesaba katmaya başladığını gösteriyor. Rejimin istikrarını destekleyen hayırlı bir gelişmedir.