Kandil Dağı’ndan gelen haberler “fare deliği bin altın” sözünü hatırlatıyor.

Özellikle 5 Kasım Beyaz Saray buluşmasından sonra hızlanan gelişmeler kuşatma duygusunun PKK’yı korku ve telâşa düşürdüğünü gösteriyor.

Bölücü örgütün kaşarlanmış elebaşılarından Cemil Bayık’ın geleneksel PKK koruyucularına yönelik yardım çağrıları bu defa işe yaramayacak gibi... “Türkiye ve Amerika PKK’nın tasfiyesi için anlaştı. Kuzey Irak’taki Kürt yönetimi de PKK’yı silâh bırakmaya ve teslim olmaya zorluyor” sözleri umutsuzluğunu yeterince yansıtıyor.

Başbakan’ın niyeti ne?

Cemil Bayık’a göre, PKK’nın tasfiyesine yönelik saldırılara AB’nin ortak olacağı bir süreç de başlamıştır artık.

Bağdat ve Erbil razı edilmiş, Amerikalı komutanların Ankara’ya gelişleri ile istihbarat akışı örgütlenmiştir. Hâlâ neyi bekliyoruz?

Başbakan’ın “Eli silâhlı kovboy değiliz” sözü iki niyete de uygundur:

1. Hükümet PKK’yı güç kullanmadan tasfiye etme şansını artmış gördüğü için bu seçeneğe zaman tanımak istiyor olabilir.

2. Başbakan “askeri operasyondan vazgeçildi” izlenimini terör örgütünde rehavet yaratarak darbenin etkisini artırmak için uyandırmaya çalışıyor olabilir.

Terörü bastırmak amacında büyük avantaj ele geçirilmiştir. Örgütün dağılmasını hızlandıracak psikolojik üstünlüğü heba etmemek gerekir.

Elebaşıları dışarda tutan ama eline kan bulaşmamış militanları teslim olmaya özendiren bir planın ilânı ile eş zamanlı olarak Kuzey Irak’ta doğru seçilmiş hedeflere güçlü vuruşlar yapmak bizce doğru bir seçimdir.

Çünkü desteklerini kaybederek yalnızlık hissine kapılmış PKK’yı dağılma sürecine sokmanın şartlarını elde etmek bir kere daha mümkün olabilir mi; bunu kimse garanti edemez.

Keşke bu çabalara DTP de katılabilseydi. Meclise girmeleri, kaderin onlara böyle bir misyonu vermesi idi. Başaramadılar.

Milletin gerisinde kaldılar

DTP’li milletvekili Ahmet Türk dün “Artık kavganın değil barışın dilini konuşalım, yüreği yanan bütün analara ilaç olacak bir tavır geliştirelim” dedi.

Keşke bunu PKK yalnızlığa düşmeden, Amerika, Avrupa, Bağdat yönetimi ve Barzani yola gelmeden önce söyleyebilselerdi. Hem gidişi okuyamamışlar, hem halkı anlamamışlardır.

Onlar iki Türkiye var sanıyorlar. Yanılgılarının son fotoğrafı bugünkü birinci sayfada.

Şırnak’ın İdil ilçesinde 250 fidan, müftünün, papazın dualarıyla askere uğurlanıyor. Vatan savunmasına adanmış gençler ve aileleri adeta düğün alayı oluşturmuşlar.

Bu resim milletin birliğinin, hain çetenin bittiğinin resmidir aslında.

Siyasetçilerin bu gerçeğin gerisinde kalması ne fena!