Beşeri vicdanın kanadığı, haksızlığa isyanın kendini terörle ifade ettiği topraklardan dün bir umut mesajı verildi.

Filistin Devlet Başkanı Abbas ile İsrail Başbakanı Şaron'u bir araya getiren zirveden "şiddete son verme" kararı çıktı.

Şaron "Bugün Filistinlilerin israillilere karşı her türlü şiddete son vereceği, aynı zamanda İsrail'in her yerde Filistinlilere karşı tüm askeri eylemlerini durduracağı konusunda anlaşmaya vardık" dedi.

Mahmud Abbas da, barışı hedef alan yol haritasının ilk aşamasını uygulamaya geçirdiklerini belirtti.

Evet ortada bir umut var. Bu umudu son dört yılda dört bin insanı (üç bini Filistinli, bini İsrailli) yutan nefret ve ateş girdabına seyirci kalmanın doğuracağı yıkımı durdurma mecburiyeti yaratmıştır.

Ders alındı mı?
Barış fırsatının bu kez de güce, entrikaya ve adaletsizliğe kurban edilmeyeceği ne yazık ki garanti değildir.

Kökten dinci terör Filistin'deki haksızlıklardan besleniyor.

Evet Filistinlilerin İsrail'e yönelik terörü reddedilmeli ve kınanmalı idi. Fakat özellikle Amerika'nın tavrı o sınırı aştı, artan vahşi baskılara, sömürgeci yerleşimlere ve İsrail tarafından örülen duvarlara yönelik desteğe dönüştü. Bu da terör örgütlerine yaradı.

İsrail egemen bir devlettir. Ama barışa direnen örgütler Filistin yönetiminden emir almıyor. Nitekim Hamas dün ateşkes konusunda alınan kararın kendilerini bağlamayacağını açıklamıştır.

Terörün insafı..
Bir terör örgütünün Filistin yönetimine rağmen girişeceği kanlı bir kışkırtma eylemi, kurulan barış köprüsünü havaya uçurmaya yine yetecek midir?

Eskiden hep böyle oldu. Ve barış umutları, kendi varlıklarını sürdürmek için kan ve nefretin devamını isteyen terör örgütlerinin insafsızlığına kurban edildi.

İsrail ve Filistin, barışı sabote eden terörün ortak düşman olduğunda uzlaşmadıkça ve İsrail, Filistin yönetimini terör örgütleri karşısında güçlendirecek cesur ve özverili adımlar atmaya hazır olmadıkça özlenen barış gelmeyecektir.

Amerika bu sürecin sahipliğini yapmak ve eskisinden daha adaletli olmak zorundadır.

Aksi halde geciken barış, baskıcı ve kökten dinci eğilimleri daha da güçlendirecek, bölgedeki çatışma kuşağı genişleyerek kontrolden iyice çıkacaktır.