Süleymaniye rezaletini araştıran Türk ve Amerikan heyetlerinin çalışması "Hiçten iyi" denebilecek bir açıklama ile sonuçlandı.

Ortak metinden anlaşıldığına göre Türk tarafı Amerikalılara "Yaptığınız şey, baştan sona bir müttefike reva görülmeyecek muameleydi" demiş, Amerikan tarafı da "Bize rapor edilen gizli faaliyetin devamına razı olamazdık" diye karşılık vermiş.

Şu bölüm önemli: "Her iki taraf, müttefikler arasında vuku bulan bu olayı ve Türk askerlerinin gözaltında maruz kaldıkları muameleyi üzüntü ile karşılamıştır."

Görüldüğü gibi ortada özür, mözür yok. Amerika'nın "müdahale yerinde, sadece yöntemi yakışıksız olmuş" anlamı çıkacak bir çizgide direndiği görülüyor.

"Çık" diyen yok..
Buradan yola çıkılarak da bu gibi olayların tekrarını önlemek amacıyla her türlü bilginin paylaşılması, işbirliği ve koordinasyonun daha geliştirilmesi için ek tedbirler alınmasının kararlaştırıldığı belirtiliyor.

Askerlerimizin hedef olduğu muamele o kadar haksız ve çirkin ki, özür de tamir edemezdi.

Fakat üzüntü beyanı ve Amerika'nın Kuzey Irak'ta Türk askeri istemediği konusundaki talebini bu görüşmelerde resmileştireceği haberlerinin doğru çıkmaması "bardağın yarısı dolu" dedirtecek gerçekleşmelerdir.

Türkiye yeni Irak'ın oluşumunda denklem dışı kalmıştır ama hiç değilse PKK'nın buradaki faaliyetini izleme ve gerektiğinde müdahale etme olanaklarını kaybetmemiştir.

Teröre karşı birlik
Kuzey Irak'ta 5 bine yakın PKK militanı barınıyor. Bu silâhlı gücün tasfiye edilmesi Türkiye'nin ve ABD'nin ortak menfaatidir. Süleymaniye olayından çıkan ders, Kuzey Irak'taki PKK gücünün tasfiyesi konusunda bir süredir ihmal edilen diyalogun tekrar canlandırılmasını sağlayabilmelidir.

Chicago Tribüne Gazetesi, Amerikan denetimindeki bölgeden Türkiye'ye yönelecek terörist saldırıların Bush yönetimi için utanç verici olacağını yazdı.

Ankara Amerikan yönetimine sorumluluğunu, bu Amerikan gazetesi kadar güçlü ifadelerle hatırlatmalıdır.