Milliyetçi duyguları aklını aşan toplumlar, ne kazanıp ne yitirdiklerine karşı tarafın tepkilerine bakarak karar verirler.

Karşı taraf sevinç çığlıkları atıyorsa yenilgi telâşına girerler.

Türk-Yunan sorunları yıllar boyu bu küçük tatminlerin çıkmazında müzminleşti.

Denktaş New York'taki görüşmelerin Türk medyasına zafer havasında yansıtılmasından işte bu nedenle rahatsızdır.

Yansıtılan izlenimler şu iki iddiayı içeriyor:

1. Direnmekten vazgeçen Denktaş hükümetin dümen suyuna girdi;

2. Bu işbirliği Rum-Yunan tarafını yenilgiye mahkûm etti..

Evet, Denktaş'ın uyumu Türk tarafına etkinlik kazandırmıştır ama bunu teslimiyet saymak yanlış ve sakıncalıdır.

Çünkü böyle bir izlenim, iktidara güvenmeyen ama Denktaş'ı teminat olarak gören siyasi muhalefet ile etkili çevreler üstünde şüphe uyandıracak, bu da Türkiye'nin çözüm iradesine zarar verecektir.

Denktaş'ın uyarısı
Öte yandan işin henüz başında Rum-Yunan tarafının bozguna uğratıldığı havasını yaratmak, aynı şekilde bindiğimiz dalı kesmek olacaktır. Unutmayalım ki karşı taraf da başarıyı bizim gibi ölçüyor. Aşırı sevincimiz orada "kaybediyoruz" duygusu yaratıyor.

Yunanistan'ın bir seçim arifesinde bulunduğunu, bu propagandalara karşı onların daha hassas durumda olduklarını unutuyoruz.

Rauf Denktaş'ın erken bir zafer havası yaratılmasına yönelen itiraz ve eleştirisine hak vermek, bununla kalmayıp ortak akılla soğukkanlılıkta buluşmak gerekiyor.

Çünkü Denktaş'ın dediği gibi "Daha müzakereler bile başlamadı. Asıl önemli olan müzakere zeminini açmak ve istediğimiz değişikliklerin kabul edilmesini sağlamak"tır..

Müzakereler sonuçlanana kadar karşı tarafı yenilgi duygusuna kaptırmamak bizim menfaatimizedir. Çünkü hedefimiz manevi tatmin değil Kıbrıs'ın 1 Mayıs'ta bütün olarak AB'ye girdiğini görmektir.

Onlar da bizim gibi
Denktaş'ın beklenmedik bir şekilde uyum gösterdiği aktif dış politika Türkiye'nin ufkunu açmış, oyun bozan suçlamasının kamburundan kurtarmış, AB üyeliğinin önündeki bahaneyi ıskartaya çıkarmıştır.

Ama aklanmak ve suçlu iskemlesine karşı tarafı oturtmak artık bize yetmemeli.

Çözüm bizim olduğu kadar Rum-Yunan tarafının da menfaatidir.

Fanatik milliyetçiler onlarda bizden daha çok ve daha etkin. Çözüm yolundaki her adımı milli maç rekabeti havasında değerlendirip tribün kışkırtmalarına kalkışmak, bu kitleyi kör edebilir.

İktidar da medya da daha dikkatli olmak zorundadır.

Kıbrıs'ta çözüm, böbürlenmenin yerel seçimde iktidara getireceği birkaç yüz bin oydan, medyaya sağlayacağı birkaç yüz bin tirajdan çok daha önemli.