Halkın önemli bir kesimi, rejim için yarattığı riskleri

düşünerek AKP’nin iktidardan gitmesini diliyor.

Tabii ki ideali, muhalefetin silkinmesi, yaratıcılık göstermesi ve yoksulluktan işsizlikten bunalan kitleleri heyecanlandırıp oylarını alarak, yani AKP’yi seçimde yenerek bu hedefe ulaşmasıdır.

Peki AKP’yi indirmenin başka bir yolu yok mudur?

The Economist dergisi son sayısında muhalefetten böyle bir başarı beklemeyen karamsarlara ümit kapısı açtı...

“Erdoğan’ın gözü Cumhurbaşkanlığı’nda Abdullah Gül ise ayrılmak istemiyor” diyen dergi, bu sebeple doğacak çatışmanın AKP’yi bölebileceğini, hükümetin düşmesine bile sebep olabileceğini iddia ediyor.

Aslında evrensel kural Abdullah Gül’ün Çankaya’daki görevinin 5 yılda bitmemesini emreder. Çünkü Cumhurbaşkanlığı’na 7 yıl için seçilmiştir.

Ama derginin yazdığına göre beş yıl mı, yedi yıl mı; bunu Abdullah Gül bile bilememekten yakınıyor...

Erdoğan’a hazırlık

Tabii ki bilmeceyi hukuk değil siyaset çözecek. Türkiye’de bugün hukuka da egemen olan siyaseti tek başına Başbakan Erdoğan temsil ediyor.

Eğer önümüzdeki seçimden AKP yine tek başına iktidar olarak çıkarsa Erdoğan bu kazanımı Çankaya’ya çıkmak için değerlendirmek isteyecektir.

Zaten fazla olan Cumhurbaşkanı yetkilerinin Anayasa değişikliği yapılırken daha da artırılması, bu niyetin işaret fişeği olarak görülüyor.

“Beş yıl önce Erdoğan Gül’ün Cumhurbaşkanlığını destekledi, şimdi fedakârlık yapma sırası onda” diyen telkinler Abdullah Gül üstünde ikna edici olacak mı?

Economist bu soruyu cevaplamıyor ama Gül direnir ve Erdoğan’a rakip olmaya karar verirse bu çatışmanın partiyi bölebileceğini, eğer o tarihte parti iktidarda ise iktidardan bile düşürebileceğini öne sürüyor.

Medyası ve sivil toplumu özgür, aydınları erdemli, parlamenterleri yargı denetiminin de yardımı ile temiz kalabilmiş demokrasilerde geçerli olacak senaryoları Türkiye sahnesinde canlandırmaya kalkışan yabancılar daima yanılmaya mahkûmdur.

Hesap verme korkusu

AKP’nin yaşadığı iktidar kirlenmesi bir yerde onun hayat sigortası olacaktır.

Partiye iktidarı kaybettirme riski doğurabilecek yarışları partide hiç kimse göze alamaz, almayacaktır.

AKP önderlerinin belediyecilik dönemlerinden beri bekleyen yolsuzluk dosyaları, Erdoğan’ın 7 yıl önce verdiği dokunulmazlıkları kaldırma sözünü yerine getirmesine imkân tanımadı.

O dosyalara iktidar dönemine ait kim bilir daha kaç tanesi eklenecek.

Sadece Sabah-atv satışı ve Deniz Feneri ile ilgili hesapları soracak bir mahkemenin huzuruna eninde sonunda çıkma korkusu bile, AKP’nin iktidar sorumluluğuna katılan kadrolarını terbiye etmeye, susta durdurmaya yeter!

Milletvekili dokunulmazlığını riske sokma lüksüne sahip olmadığı için AKP iktidardan inmemek mecburiyetindedir.

Tek başına iktidar olma avantajını yitirse bile her fedakârlığı göze alarak koalisyon hükümeti içinde yer almaya mahkûmdur.

The Economist dergisinin senaryosu tutarlı bir öngörü değildir.

Muhalefeti rehavete sevkedebileceği için tehlikelidir bile!