Ne anlamda ucuzcu? Bunun bir sürü cevabı var: Ucuz kadınlarla olanlar... Kadınlara ucuz davrananlar... Veya kelimenin gerçek anlamıyla, cimriler...

Peki ben bu ucuzcuların hangi türünden bahsedeceğim? Ben değil de, önce o başlasın. Bir okuyucu:

***
“Hep erkek kısmının haykırışlarına yer veriyorsun, onların elinden tutuyorsun.

Biraz da benimle ilgilen, bana kulak ver. Benden çok var, derdime çare...

Sarıldım yazılarına ama nafile!

Yok yok yok, kafama göre adam yok.

Çok kur yapıyorlar, ama şu tırnağımın ucu kadar yaratıcılık yok.

‘Seni davet ediiyorum bebiş!’ diye başlayan telefon konuşması şöyle devam ediyor:

‘Nereyeee?’ diye şaşırmış, hafiften heyecanlanmış çapkın çapkın gülümseyen ben, soruyorum tabii, safım ya ben, işte belki program yapmıştır falan diye...

Hani kur yapıyor ya bana, birlikte olmak istiyor ya veya ben öyle sanıyorum; ‘banaaaaaaa!’ diyor nara atar gibi telefonda. İkinci görüşmemiz, başarısız 1-2 küçük öpücük denememiz olmuş, o kadar.

Pardon, daha bitmedi, bir de ‘Yemeğini ye de öyle gel!!!’ dedi.

Ben şoktayım!

Nasıl yani?

Beyimizin tabağı çanağı kirlenmesin, aman!

Bence yeni bir başlık atmalısınız Dilek Hanım, ‘Ucuzcular’ diye.

Bende bolca örnek var.

Mesela...

Taksim’in fast food dükkânlarında 2 kaşarlı dönerle karışık meyve suyu ısmarladıktan sonra, ay sonunda, yarım ağızla, halinden pek memnuniyetsiz, ‘Bu ay da kredi kartım biraz çok gelmiş’ diyen mi ararsınız (Çok geldi dediği kredi kartı da 400 YTL)...

Adam bunun 20 katını bir ayda kazanıyor ama gelin görün ki, Medine dilencisi kıvamında geziyor.

Sonra, hani çok seviyor ya beni, mail atmış Sevgililer Günü’nde, aynen şöyle:

‘@-->’

Bu nedir diye sakın sormayın, bu benim Sevgililer Günü çiçeğim...

Bu beni hem ağlattı hem güldürdü. Şimdi de hem ağlıyorum, hem de gülüyorum.

Ucuzcular...

Çok para önemli değil, az parayla yaratıcılık önemli. Paylaşmak önemli, anı keyifli ve unutulmaz yapmak önemli...

Ama nerdeeee!”

***
Hadi bakalım! Buyrun buradan yakın. Ama haklı. Bu aralar o kadar çok kadından bunlara benzer hikâyeler dinliyorum ki... Kadınları bırakın, erkeklerden de duyuyorum.

Bir de marifet gibi anlatıyorlar:

“Ne çiçek miçek alacam, o bana kurban olsun!”

“Hangi birine hediye alacağım yaa...” “Onlar buna razı!”

Bazılarında da şu evham oluşmuş, erkeklerde yani:

“Kadınlar para düşkünüdür, ben yedirmem. Kullandırtmam kendimi...”

Kullandırtmayacakmış!

Yahu fahişe bile olsa, bir kadına ufacık bir jest yapmak çok mu ağırınıza gidiyor?

Ki çıktığınız kadınlara...

Ne olacak sizin bu haliniz?

Hı? Ne olacak?