Diyorum ki, bu konuya biraz daha devam edelim...

Şu markette, benzinci ya da karşılaşılan “Tam benlik” lere...

Göz göre göre kaçanlar, yakalayanlar...

Hem çok hoş anılar hem de çözmemiz gereken noktalar var...

Önce anılardan başlayalım mı?

n “2 yıl önce Kadıköy’de iş çıkışı Bezgin Bekir gibi yürürken yanımdan biri geçti..

Ama nasıl hoş, yakışıklı, karizma, kıyafet vs. Her şey hayalimdeki gibi..

Ve aklımdan da ah keşke böyle biri benimle olsa diye geçirdim.

Derken pat diye geri döndü benimki:

‘Pardon, genelde böyle şeyler yapmam ama sizinle başka bir yerde karşılaşma şansım olmayabilir, acaba kahve içebilir miyiz?’dedi..

Ve bana kal geldi.

Kalbim ‘ewet’ derken, dilim ’hayır’ dedi.

‘Hayır’ dediğim an pişman oldum, maalesef... Ya altı üstü bir kahve ne var ki...

Bunu bir arkadaşım yapsa nasıl kızardım ama olmuyor işte. Basit kadın mı olacaktım sanki... Salaklığıma doymamayım.”

* “Bundan yedi ay önce bir gün ders arasında boşluğum vardı, üşütmüştüm, doktora gidip ilaç yazdırayım dedim. Gittim, doktor çok sevimli davrandı. Kısa ama samimi bir tarzda muhabbet ettik. Sanırım bana 8.2 saniyeden de uzun baktı:) Ben de etkilendim tabii o anda ortamdaki havadan. Neyse yapılacak bir şey yok başka, ilaçlarımı yazdı gideyim bari dedim. Ama o hastalığın verdiği kırgınlık vb. her şey bir anda geçti, gözlerim ışıldamaya başladı filan:) Yapılacak bir şey yok diyerek boynumu büktüm:( Eve döndüm, aklımda hep doktor. ‘Ne yapsam’ diyorum. Yeniden mi gidip ilaç yazdırsam ‘iyileşmedim’ diyerek... Dosyamı unutmuş numarası mı yapsam, aklımdan bir sürü senaryo geçti ama bu yaşıma rağmen hâlâ utangaç olduğumdan hiçbirini yapamadım. ‘Neyse’ diyerek kaderime razı oldum:) Öğleden sonra mail’lerime bakarken bir baktım doktordan mail var! Facebook’ta görünmez, arandığımda bulunmaz olmama rağmen orda da mesaj var doktordan! Google’a ismimi yazıp bir Türkçe öğretmeni sitesinde mail’imi bulmuş, oradan Facebook’u filan. Yazışma, telefon numarası verme derken birkaç gün içinde bir akşam kahve içmeye gittik, hâlâ da içiyoruz o kahveleri:)”

***
Bakın bu çok komik:

* “Yaklaşık 1,5 yıl önce işim gereği 3 gün süren bayi toplantısına katılmıştım.

Tanışma kokteyli sırasında ’işte o’dedim.

Artık kabiliyetsizlik mi dersin, utangaçlık mı neyse adı işte, koskoca 3 gün adamla tanışamadığım gibi, değil soyadını, adını bile öğrenemedim.

İstanbul’a döndük ama o gözler aklımdan gitmiyor bir türlü.

Bulacağım dedim. Hırsa bak sen:)

Önce toplantıyı düzenleyen şirketteki arkadaşlarımı aradım, tipini tarif ettim.

Adı ne söylesinler bana diye.

Güldüler tabii. 550 kişi varmış toplantıda.

Neyse ki toplu resim geldiğinde en önde oturduğundan artık resimle soruşturmaya başladım:)

Tesadüf uçakta biri yanına oturmuş.Tanışmışlar bir isim verdi ama emin olamadım.

Kaldığımız oteli arayıp ismi teyit ettim.

Hangi bayide çalıştığını öğrenmek için organizasyon firmasını aradım.

Çalıştığı yeri öğrenip telefon açıp sekreterden de doğru isim olduğunu teyit edinceeeeee artık son bir hamle kaldı.

İşte onu da Facebook’tan profiline ’şu şu tarihlerde şurada olma ihtimaliniz nedir’diye bir mesajla çözdüm. Kabul pek yaratıcı değil ama arama bulma süresince zaten tüm yaratıcığımı harcamışım:))

Her neyse. Abinin önce cool, sonra meraklı yanıtlarıardından msn aşamasına geçtik.

1 ay kadar sonra da görüştük.

Oraları uzatmayayım, neticede abi beni çok beğendi, çok etkilendi (!)

Amaaa sevgilisi varmış. Gerçi ilişkisi kötüymüş, ayrılacakmış ama kızın okulu varmışmış, değişmeyecek kadar çok sevseymiş benimle aslaaaa yazışmazmış.Hem daha beni tanımıyormuş ki. Aaa şaşıııırdıııım:)

Şimdi yeni nesil erkekler kadın dergilerinde, orada burada ilk adım kadından gelmeli filan diyorlar ya.

Bana sorarsan işkembeden sallıyorlar.

İlk adımı atan kadının düzgün ilişki platformunda hâlâ yeri olamıyor.

Ben bir daha yapar mıyım? Asla demeyeyim ama bu kez Sleepless in Seattle’ın sadece bir film olduğunu, Meg Ryan & Tom Hanks ikilisinin gerçekte var olmadığını, hayatta işaretlere inanmamak gerektiğini kendime hatırlatırım sanırım.

O değil de. Şu sevgilisi olduğu halde, başka kadınlara ’ilişkim çok kötü, bana zaman ver vs vs’yalanları ile kendilerini 3’lü ilişkilere atan danaları masaya yatırsan diyorum.”

***
Yatırmıştık ama bir daha yatırırız. Ne olacak?

İş yatırmak olsun!!!