“Bilmem farkında mısınız ama zaten iki kelimeyi bir araya getirip de konuşmayı beceremeyen konuşma özürlü erkek milletine duygu ve düşüncelerini sms yoluyla veya msn’de yazarak anlatanlar eklendi...

Sinir oluyorum bu sms erkeklerine....

Zaten ruhsuz, duygusuzdular şimdi onu da tamamen kaybettiler... Diyorum ki, ‘Yazma, sinir oluyorum cır cır mesaja. Gel konuşalım.’

Nerdeeee?...

İşine geliyor bunların göz göze gelip de konuşmamak... Bas tuşlara yaz duygularını... İnsan sevişmek isteğini bile sms yapar mı?

Bu yeni versiyon yapıyor maalesef. Ohhh ne âlâ!

Bir de aslan kesiliyorlar ki tuşların ardında... Yani benim deyişimle bunlar neslinin son örnekleri SMS ERKEKLERİ Dilek hnm...”

***
Evet, bir okuyucu mail’iydi bu.

Siz ne diyorsunuz beyler?

Biliyorum ben ne dediğinizi...

“Siz de yaranılmıyor.”

Bunu diyorsunuz değil mi?

Ne diyeceksiniz ki başka?

Ha, belki sms ile söyleyecek başka bir şeyler bulabilirsiniz...

Orada yaratıcılığınız artıyor.

Hayır, kadın olsalar arkadaşlarına soruyor diyeceğim ama bunlar sormazlar da...

Gerçekten de ortada bir gariplik olduğu kesin.

Çift kişilikli gibiler...

Adam çok komik, hafif ve rahat mesela...

Sms’ine bak:

“Şu anda yanımda olmanı çok isterdim. Öyle güzel esiyor ki...”

(Kesin otel odasında falandır. Veya evde yalnız.)

Ya da adam romantik veya ciddi, yazdığına bak:

“yemek yiyom. Sen napıyon?”

“Hadi len! Hangisi sensin?”

“Hangisi gerçek?”

“Ben hangisine vereceğim kalbimi?”

Yani kadının aklından bu tür düşünceler geçiyor haliyle...

Hadi bunlar neyse de ben, “İnsan sevişmek istediğini bile sms yapar mı” diyor ya, ona taktım...

Nasıl yani?

Direkt olarak söylemiyor herhalde “sevişelim mi?” diye...

Diyor mu yoksa?

Yok canım, ima ediyordur herhalde... Çağrıştırıyordur falan:

“Üzerinde ne var?” veya “kahveye geleyim mi” lerin yeni versiyonundan birşey...

Mesela:

“Sana evde kendi ellerimle yemek yapayım...”

Kendi şeyimle yapayım der gibi...

Ne var?

Aynı şey işte!

Böyle mi oluyor yani?

Dııt dııt mesaj geliyor:

“Akşam sana yemek yapayım mı?”

“Sadece yemek mi:))”

Veya:

“Akşam sana yemek yapayım mı?”

“Vermicem.”

“Ok. Bye...”

Hayat mı geçer be böyle?

Bunların orta yaşlarını tahmin edebiliyorum ben... Ezkaza evlenmişler mesela...

Salondan, içeride yemek yapan karısına bağırıyor:

Üzerinde ne vaaar?

Benim miii?

Yok kediye soruyorum, müsaitse şedecektim de...

Veya:

Üzerinde ne vaarr?

Yoook... sana yaramaz..

İyi o zaman. Ben netteyim...

Tamam canım, hep karamsar olmanın manası yok. Arada sırada cevabı değiştirmek lazım.

Ben ilk değişikliği yapıyorum.

Üzerinde ne vaaar?

Henüz kimse yook!

Waauu...

Var mı bu cevabın üzerine çıkan?