Tabii ki lafım erkeklere değil. Aslında biliyorum, onlar da âşık olup sevişmeyi tercih eder, onların da duyguları falan var, hatta onlar da insan ama...

Ama âşık olmadan da sevişirler. Sevişebilirler. Kabaca yüzdeye vurursak, sevişmelerinin yüzde 90’ı aşksızdır...

Hatta âşık olduğu kadınla sevişmesi bile aşksızdır.

Bu ne demek?

Yani “Sevişirken, o sırada, onlar aşkı maşkı da unuturlar” demek. Pornografi ön plana çıkıverir. İyi-kötü, doğru-yanlış gibi yargılarım yok bu konuda. Daha doğrusu bu yazıda yok... Ancak kadınlar için bu yeni bir durum. Âşık olmadan sevişmek...

Bu kadınlar ikiye ayrılır.

Taammüden yapanlar, yanlışlıkla yapanlar.

Yani kasten...

Bilerek, isteyerek, şuurlu bir şekilde, bir erkekle sırf ona benziyor diye... Amaaan, sırf seks yapmak için birlikte olanlar aslında depresyondadır.

Araf’tadır.

Özgürlüğü denemektedir. Öğrenmektedir...

Erkeklerle yarışmaktadır. Meydan okumaktadır.

Böyle bir sürü gerekçe...

Bir süre sonra vazgeçer...

O arada yakaladınız, yakaladınız... Aklı başına gelince biraz zor tavlarsınız...

NEREDEYİM BEN? SEN KİMSİN?
Yanlışlıkla yapanlar ise...

Yani âşık olmadığı biriyle seks yapanlar (kocalarından bahsetmiyorum) ya sarhoştur ya da bir çıkarı vardır.

Çıkarı olanlarla ilgilenmeyelim.

Sarhoşken birisiyle sevişenlerin işi zordur. Sonrası zordur...

Onlar da aralarında çeşitli gruplara ayrılırlar. Mesela bazıları sarhoşken marhoşken fark etmez, yattıkları her adama âşık olur.

En azından âşık olduklarını sanırlar.

Bu, ‘seks’ ve ‘aşk’ kelimelerinin bir kadın için hep aynı cümle içinde kullanılmasından kaynaklanıyor herhalde...

Yani aşk olunca seks olmalıdır, o halde seks olunca da aşk vardır gibi bir mantık.

Mantık değil de, bir alışkanlık.

Yok alışkanlık da değil, bir algılama...

Şartlı refleks gibi...

Ya ne bileyim, vardır psikolojide bunun bir ismi. Ama durum bu yani...

Sonuçta adam da âşıksa sorun yok. Gittiği yere kadar gider ilişki...

Ama ya o da sadece sarhoşsa...

Adam yani...

Sabah, “Neredeyim ben? Sen kimsin?” der gibi bakıyorsa...

İşte o zaman kadınlar çok ağlar.

Akılları bin türlü trajedi yaratır.

Adamın her sözünden, her davranışından ne büyük anlamlar çıkarırlar. Ona ne büyük manalar yüklerler...

Yükler yükler ağlarlar.

Çünkü adam da bu arada, onun kalbini kırmadan sıyrılmak istediği için kötü davranmaz.

Davranmadıkça, kadın da bir ilişki yaşadığını zanneder. Kendi kendine fedakârlıklar yapar.

Hayaller kurar.

1-2 ay kadar sürer bu.

Sonra anlar.

Kötü bir duygudur. Ta ki bir arkadaşı şunu diyene kadar: “Boşver. Herkesin başına gelebilir...”