“Korkuyorum, tatlı su mizahı yapıyorum!” demiş. Okumuşsunuzdur, Beyazıt Öztürk demiş bunları...

Neden korkuyor acaba?

Mesela canlı yayında, “velev ki, ıssız adaya düştün” diye bir soru sorsa...

Mesela, “hamdolsun, bizde korsan yok!” gibi bir şey söylese...

Mesela bir gün programı. “Ya Allah bismillah” diye açsa...

Ki o daha iyi espriler de bulur herhalde

Canlı yayında gelip ellerine kelepçe mi takacaklar?

Veya bir sabaha karşı evden mi alacaklar?

Ki kelepçeyi taksalar, evden alsalar kahraman olur, o da ayrı ama...

Ne olabilir, ne yapabilirler yani?

“Yetiştiğim yaş itibariyle ben yasaklı dönemlerde ergenliği yaşadım. Büyüklerimizin başına çok iş geldiği ve biz onları gördüğümüz için yüreğimizde bir korku hasıl oldu. Elimiz, ayağımız, çenemiz, yüreğimiz kilitlendi” demiş.

Şu an Türkiye’de 40-45 yaş arası herkes, o dönemin ergen çocukları...

Yüreğimiz derken hangi yürekleri kastediyor bilmiyorum ama benim çevremdeki hiçbir yürekte bir korku falan hasıl olmadı.

Hiçbir yerimiz de kilitlenmedi.

Ayrıca...

“Büyüklerimizin başına çok iş geldiği için” diyor ya...

Kimler yani?

Ferhan Şensoy mu?

Levent Kırca mı?

Metin Akpınar mı?

Zeki Alasya mı?

Nejat Uygur mu?

Kim?

80’li dönemlerde bile en sıkı siyasi komedileri sahneye koyan bu isimlerin başına ne geldi?

Ben söyleyeyim ne geldiğini:

Bu halk onları baş tacı etti...

Başlarına bu geldi işte!

Bakın, karikatürcüleri örnek alın.

Babalar gibi işlerini nasıl da yapıyorlar...

Penguen’e bak.

Her hafta hepimiz onların kapağını bekliyoruz...

Her hafta hem de!

Leman’a, Uykusuz’a, Pişmiş Kelle’ye, Gırgır’a bak...

En fazlasından mahkeme mahkeme dolaşıyorlar o da şanlarına yazılıyor.

Onların şanına, mahkemeye verenlerin de siciline yazılıyor.

Ha tabii bu arada, kimseye “ille de siyaset yap” diyen yok.

Herkes siyasi komedi yapacak diye bir şey de yok.

“Benim tarzım değil” de, canımızı ye biz de sana gülelim.

Güleriz yani...

Ne var?

Recep İvedik’e gülmüyor muyuz?

Gülüyoruz...

Cem Yılmaz’a, Yılmaz Erdoğan’a da...

Beyaz’ı sempatik bulmuyor muyuz?

Buluyoruz.

Siyaset yapmasa da buluruz.

Fakat...

“Yapacağım ama korkuyorum” demek ayrı bir şey...

Buna daha fazla güleriz...

Hem güleriz hem korkarız...

Espri yapıyor herhalde diye güleriz...

Ya espri değilse diye de korkarız.

Çünkü bu bir espri değilse...

Korktuğu yani...

Ben de neden korkarım biliyor musunuz?

Onun korkmasından...

Evet onun korkmasından korkarım.

Birilerinin korkmasından, korkaklardan korkarım...

Onun için diyorum ki:

Sen korkarsan biz korkarsak...

Ne olur?

Onu da söyleyeyim:

Korkmayanlar kazanır...