Biri, ne yapsa yeridir, öteki seksi, Dietrich ise karizma. Üçüne de yakışıyor. Puro içen Türkler antipatik, yabancılar değil diye bir sonuç çıkarmayı da kendime yediremiyorum doğrusu.
Diyelim ki, öyle. Peki ama neden?

İdel Castro, Churchill, Michael Jordan, Güneş Taner, Semra Özal, Groucho Marx ve son olarak Atilla Koç...
Bir çırpıda sayacağım puro içen ünlüler...
Geçenlerde Atilla Koç'un bir fotoğrafını gördüm. Sanırım yeni çekilmişti.
Ağzında yarıya kadar içilmiş kalınca bir puro vardı.
O sempatik görüntülü bakanın birdenbire nasıl antipatik hale geldiğini gördüm.
Evet, kabul edin, her şeye rağmen, sempatik görünüyor...
Görünüyordu. Ta ki, puro içene kadar. Çetin Emec'in bir yazısında, Güneş Taner'i tarif ettiği gibi:
'Ağzında mütevazı bir polis co-bu kadar purosu..
Sonra, gözümün önüne diğerlerinin fotoğrafları geldi.
"Film şeridi gibi" denir ya, aynen öyle...
Önce Türkler; ilk aklıma gelen Güneş Taner ve Semra Özal oldu.
ikisini de şahsen tanımam. Ama onları tanıyanları tanırım. Güneş Taner'i yakından bilenler çok severler.
Semra ÖzaTı tanıyanlar ise farklıdır; ya çok severler ya da hiç sevmezler; arası yoktur.
Onların fotoğraflardaki ortak özelliği puro içmeleriydi.
Ve bu özelliklerinin aynı duyguyu yansıtması...
Tıpkı Atilla Koç gibi, puro içmeye başladıklarında başka bir boyuta geçtiler.
En azından o fotoğraflara bakanların gözünde...
Evet, birden antipatikleştiler...
Sonra diğerleri aklıma geldi; Churchill, Castro, Michael Jordan, Groucho Marx; yani yabancılar.
Onların fotoğrafları hiç de sevimsiz değildi.
Hatta tam tersi...
Churchill'in purosu, onu bir kat daha fazla güçlü kılıyordu. "Yüzyılın en puro tiryakileri" arasında açık arayla birinci seçilmesi boşuna değildi.
Castro Üe puro bir bütündü.
Michael Jordan'un ünlü puro dergisi Cigar Afitionado'daki kapak fotoğrafı meydan okuyordu.
Marx Brothers'ın ise keyifleriydi...
Tabii puro içen kadınlar farklıdır. iddialıdır.
O kadınlara yaklaşmak zordur.
Dünyada VVhoopi Goldberg, Demi Moore ve Marlene Dietrich'i sayıyorlar...
Biri, ne yapsa yeridir, öteki seksi, Dietrich ise karizma...
Üçüne de yakışıyor. Nasıl yani?
Puro içen Türkler antipatik, yabancılar değil diye bir sonuç çıkarmayı da kendime yediremiyorum doğrusu.
Diyelim ki, öyle. Peki ama neden?
Acaba puro içme şekillerinden mi kaynaklanıyor?
Yoksa nerede içtiklerinden mi?
Zenginliğin simgesi olduğu için mi?
Keyfi işaret ettiğinden mi? "Benim mutlu olmam yetmez, başkalarının mutsuz olması lazım" gibi bilinçaltı bir durum mu var?
Yoksa bir iddiayı mı temsil ediyor? Öyle herkeste olmayan.
Ne yani, söz konusu olan kıskançlık mı?
Ya biri bana bunu açıklar mı, neden Türkler'in puro içmesi antipatik?
Bizimkilere inanmıyoruz ondan mı?
Belki de puro içmesini bilmiyoruz, insanları aşağılayan bir tavrı mı var ne? Bizi birbirimizden ayıran...
Ona mı katianamıyoruz?
Biri bana bunu anlatır mı?
Bu arada meraklıları biliyordur da, hava atmak isteyenlere söyleyeyim; şu sıralar en kaliteli puro markalan, tabii ki Küba'dan; Double Corona türü "Punch" ve "Hoyo de Monterrey"miş. Bunları bulamazsanız "Partagas" da sizi idare eder...

PURO DEYİP GEÇMEYENLER
• Bazen bir puro sadece bir purodur. (Sigmund Freud)
• Günde on, onbeş arası puro içiyorum. Benim yaşımdaysanız hayata bir şeyle tutunmak zorundasınız. (Amerikalı Komedyen George Burns / 98 yaşındayken)
• İyi bir puro bir kadına benzer. Doğru şekilde belli aralıklarla "ilgi göstermezsen" söner ve senden gider.
(Anonim / İngiltere)
• Puro gibi başka bir şey daha yoktur: O kibar bir halkın tutkusudur. Kim purosuz yaşıyorsa bunu haketmiyor demektir. (Moliere / Don Juan 1665)
• Beyler, puro içebilirsiniz. (Kral 7. Edvvard, Kraliçe Victoria'nın koyduğu puro yasağını kaldırırken)
• Eğer cennette puro yoksa hiç gitmeyebilirim. (Mark Tvvain)

"PURO BİR GÜÇ VE STATÜ SEMBOLÜ"
Puronun psikolojiyle ilgisi olduğuna ya da bu tip bir psikoloji olduğuna inanmıyorum. Çünkü psikoloji kalıcı bir kavramdır. "Şu puroyu içenle bu puroyu içen farklı psikolojilere ya da aynı puroyu içenler benzer bir psikolojik yapıya sahiptir" denemez. Ancak puro bir güç ve statü sembolü olarak kullanılabilir. Sonuç olarak insanlar ev ve arabalarını nasıl bir statü sembolü olarak gösteriyorlarsa puro için de aynı durum geçerli olabilir. İçen kişi, sahip olduğu iktidarı ve hakimiyeti yaymak adına puroyu kullanabilir. Dolayısıyla içmeyen kişiler de bu iktidar gösterisinden rahatsız olabilirler, ama psikolojik açıdan puronun kalıcı ya da geçerli bir kavram olduğu söylenemez.