“Şımarık, terbiyesiz, arsız, cimri, megaloman... Nedir bunlar böyle?”

Başlık da, sonraki sözler de bana ait değil ama...

Bence de...

Anlattıklarına baksanıza:

“Yalnız yaşıyorum, çocuklarım da var, kimseye de muhtaç değilim. Tanıştığım birinden bahsetmek istiyorum. Her şeyi olan; evleri, arabası, yazlığı, geliri ve de halen çalışarak elde ettiği kazancı olan birisi. Ancak ilişkide parası gidecek diye ödü patlıyor. Gerçek bir cimri.

*Birlikte yaptığımız alışveriş için kendime 10 YTL harcadığımda bile bana ödetti.

*Kasaya varınca ayrı ayrı duruyor.

*Sadece eve yemeğe çağırıyor ve kendi yapıyor.

Her şeyi sineye çekerek alışmaya çalışıyordum zira bizim yaşımızda elek üstünde kalan fazla bir şey(!) yok artık.

Ta ki, evde yapacağımız bir kestane pişirme keyfinde bana KAÇ KESTANE YERSİN diyene kadar. Orada bende ip koptu artık.

Kızlarımız haklı, bilgisayarda bile bedava olan bir tıkla ne çiçekler böcekler yollanabilecekken beceremeyen erkekten hiç hayır gelmezzzzzz.

Demek ki hayır gelecek erkek kalmadı. Ne deseniz haklısınız.”

***
Evet. Bunlardan hayır gelmeezzzz...

Peki erkek kaldı mı?

Onu da tartışırız sonra.

Tabii itirazı olanlar da var:

“Mal sahibine göre kişner!! Eeee, peki niye erkekler hep alacakmış ki? Eşit değil miyiz? Bezen siz, bazen biz :))) İdare edin, ekonomik kriz var. Bakın gerçekten seven erkekle ne böyle bir muhabbet geçer ne de buraya konu olur.”

Hıh şöyle... Ben de bunu diyorum; gerçekten seven, ne cimri ne ucuzcu olur. Eşitlik meşitlik hikâye! (Ayrıca eşit olduğumuzu savunan kim? Biz üstünüz.)

“Ucuzcu bir erkeğe ancak ucuzcu bır kadın layıktır. Herkes hak ettiğini yaşar...”

İyi de... Her zaman birbirlerine denk gelmiyorlar ki! Öyle olsa iyi! İnsanın ezberini dağıtıyor bazısı...

“Eskiden kadınlar zengin koca beklerlerdi şimdi erkekler nasıl yapsam da zengin bir kadını ayartsam, takılsam hatta evlensem derdindeler.”

Desenize bu adamları, o kadınların akıbeti bekliyor.

“Bu anlatılan kötü ama o adam için mutlaka bir travmatik deneyim vardır arkasında. O kadar çok ‘kullanan’ kadın var ki, gardımızı düşüremiyoruz kolay kolay, bizi anlayın.”

Bu kadar mızmız olmayın. Ne olmuş bir kadından kazık yemişse! Hemen travmatik falan...

“Bırak bunları da benimle ne zaman sevişeceksin onu söyle..

İyi bir erkek bütün bu liseli kompozisyonlarını sana yedirir. Naber?..

O aradığın erkekten bulursan bir tane de Fransa’daki teyzeme yolla!”

Bu mail’in cevabını ben vermeyeceğim. Yani veremeyeceğimden değil, biliyorsunuz. Ama vermeyeceğim!.. Belki bir veren çıkar. Belki!

Şimdi ben önemli bir uyarıda bulunmak istiyorum:

Kızlara...

Bırakın kızlar!

Bırakın bu adamları...

Kendinize gelin ve bırakın yaa...

İlle biri mi olacak yani?