Emrah demiş ki,
"Bu şekilde baba olmak istemedim"
Benden duymuş olmasın ama başka şekilde de baba olunmuyor.

Özellikle de biriyle yattığınızda korunmazsanız çocuk daha da kolay oluyor...

Dünyadaki insanlar niye korunuyor sizce?
Fantezi olsun diye mi?
Şeylerine maske takıp maskaralık yapmıyorlar herhalde...

Dua edin çocuğunuz olmuş, AIDS de olabilirdiniz...

Bir de,
"Benim baba olma özgürlüğüm elimden alındı." demiş.
İşte buna cinim oynadı.

Bu sözleri "küçük"ken söylese cahilliğine verirdim.
Ama bu yaşta...
Yok, olmuyor.
O ve bir sürü erkek...
Böyle düşünüp böyle sözler saf ediyorlar.
Onlara da söylüyorum...

Kimdi şimdi hatırlamıyorum ama onun için de aynen şu cümleyi kurmuştum:
Babalık hakkınız, özgürlüğünüz eczanede satılıyor...
Bu kadar basit.

"Küçüktüm, cahildim" falan demeyin...
20 yaşında, magazin dünyasındaki bir erkek için nasıl çocuk yapılacağını bilmemek de tuhaf ama neyse...

Hadi öyle bir anına denk geldi diyelim; o halde ceremesini çekeceksin.

Bedelini ödeyeceksin.
"Onu da yapayım", "Bunu da yapayım", "Ama hiç ödeme yapmayayım", "Her şey benim istediğim gibi, keyfime göre ayarlansın" diye bir şey yok bu dünyada...

Yahu insanlar kimsesiz çocukları evlat ediniyor, imkanı olan koruyucu anne - baba oluyor.

Meşhurlar Afrikalı çocuklar için elinden geleni yapmaya çalışıyor.
Böyle bir dünyada yaşıyoruz.
Paranız mı yok?
İnatlaşıyor musunuz?
Öyleyse, kiminle inatlaşıyorsunuz?
Çocuğunuzla mı?
Niye?
Yanlışlıkla yaptığınız için mi?
Bunda onun ne suçu var?

Bu sözleri Emrah'ın durumundaki bütün erkekler için söylüyorum.
Biliyorum, onlardan çok var.
Eskiden de olurdu.

Ama eski kadınlarla yenilerinin arasında önemli bir fark var artık.
Korkmuyorlar.

Farkında mısınız bilmiyorum ama artık doğuruyorlar.

Yani sizin babalık hakkınız kadar kadınların da annelik hakları var.

Yani sizin (erkekler) her işi zevkinize göre yaptıktan sonra, "Baba olma özgürlüğümü istiyorum" gibi bir tavrınız olamaz.
O yatmadan önce olur.

Eskiden erkekler, "Kadın korkar, rezil olur, nasıl olsa babasız çocuk doğurmaz" rahatlığıyla hiç sıkıntıya girmiyorlardı.

"Ben öyle zevk almıyorum" gibi bir lüksleri hatta vurdumduymazlıkları, kapris de değil, acımasızlık ve bencillikleri vardı.
"Gitsin aldırtan"
Yaa...

İşte bu bencilliklerini törpülemeyi öğreniyorlar şimdi.
Yavaş yavaş...

Böyle gazete haberlerinden, çevresindekilerden okuyup duyup görüp anlıyorlar.
Anlayacaklar...

Ayrıca bu söylediklerim işin insani yönüydü.
Tabii bir de hukuki tarafı var.

Test sonuçları, Türk mahkemeleri Olmadı AİHM...