Şimdi size bir uçak yolculuğundan bahsedeceğim... Hayali bir yolculuk.

Çok uzun da değil, 45 dakika veya Avrupa’ya kadar sürecek, en fazla 3-4 saatlik bir süre...

Yanınıza bir hemcinsiniz ya da dikkatinizi çekmeyen biri oturduysa, iyi.

Çay-kahve, dergi-mergi vakit geçer.

Ama...

Erkekseniz ve yanınıza gayet güzel bir kadın oturduysa...

Oturur mu?

Genelde oturmaz. Size denk gelmez.

Ama ya gelirse...

Onu önce check-in kuyruğunda veya servis otobüsünde görmüşsünüzdür.

Belki bir ara göz göze bile gelmişsinizdir.

Öylesine...

Sonra uçağa girerken kaybedersiniz onu... Zaten ne olacak ki? Ne yapacaksınız ki?

Sonra çantanızı, paltonuzu yukarı koyup yerinize oturursunuz. Ve gelenlere bakmaya başlarsınız. Gazetede, dergide okuyacağınız yeri bulana kadar...

OLMAZDI AMA OLDU İŞTE...
O sırada kadın içeri girer.

O kadın.

Yavaş yavaş ilerlemeye başlar. Bir elindeki kağıda, bir koltuk numaralarına baka baka size yaklaşır.

Yaklaşır, yaklaşır...

Ve...

“Affedersiniz. Müsaade eder misiniz,” der. Yanınıza oturur. Veya...

Siz uçağa girersiniz, koltuğunuzun nerede olabileceğini kestirmek için numaralara baktığınızda kadının da o sıralarda oturduğunu görürsünüz.

O kadının.

Biraz da havaya girersiniz. Sanki size bakıyormuş gibi...

Yaklaştıkça, anlarsınız ki, yeriniz onun yanı.

“Affedersiniz. Müsaadenizle, geçebilir miyim,” deyip yanına oturursunuz.

Oldu.

Olmazdı ama oldu. İşte şimdi yan yanasınız...

O dakikadan itibaren artık huzurunuz kaçmış demektir. Oturuşunuz bile değişmiştir. Kürşad Tüzmen’vari bir hal alırsınız. Göbeğinizi içeri çeke çeke...

Bir de kibarlık gelir üzerinize...

FIRSAT DİYE BUNA DENİR!
Kaşınır durursunuz, “Ne yapsam?” diye...

“Konuşsam mı, konuşmasam mı?”

“Ne desem?”

“Salak gibi bir şey çıkarsa ağzımdan...”

“Şimdi sapık gibi olmayayım da...”

“Ya, yanıma oturmuş, fırsat işte...”

Ne fırsatı?

Erkeklerde şöyle bir ters orantı vardır; evden uzaklaştıkça öbür iş yakınlaşır.

Kilometre arttıkça, eviyle arası açıldıkça aklı kaymaya başlar. Kendi aklı kaydı ya, kadının da kendisi gibi düşündüğünü sanır.

“O da evinden uzakta nasıl olsa” diye bir mantık yürütür. Yani evden uzaktayken her kadın onunla yatabilir hissine kapılır.

Mesela, uçakta tanışsalar hatta tanışmasalar daha iyi, orada bir yerde seks yapsalar ve bir daha birbirlerini hiç görmeseler...

Evden uzaklaşan her adamın böyle bir fantezisi vardır. Benzer fantezi asansörde de yaşanır. Onu da sonra anlatırım.

Havaalanından ayrılırken de aklından şunlar geçer:

“Benden bi b.k olmaz.”

“Kadın resmen asıldı.”

“Asıldı tabii... Yere peçetesini falan düşürdü. Niye? Ben konuşayım diye... Ama ben salağım, salak!”