Kimsenin ölümüne sevinmezsin.

Belki ama o da belki, en fazla hak ettiğini düşünebilirsin.

Ama sevinemezsin.

Bazı insanlar vardır...

Onların ölümüne diğerlerinkinden daha fazla üzülürsün.

Yakınlarından bahsetmiyorum.

Bir “berhaba”n bile olmamıştır, tanımazsın, hatta hayatında bir kere bile görmemişsindir.

Varlığından haberin dahi yoktur.

Ama o ölünce üzülürsün.

Çok üzülürsün...

Daha da tuhafı, herkes üzülür...

Onu tanımayan herkes...

O bazen meşhur biridir. O seni tanımaz ama sen onu bilirsin.

Ölür.

Kimsenin üzülmeye itirazı olmaz.

Hiç kimsenin...

Tek bir kişinin bile...

Bazen de o, sıradan biridir...

Gazetede bir fotoğrafını görmüşsündür, o kadar. Bir de hakkında üç-beş satır bilgi...

Bilmiyorum, onda olan bir şey seni derinden yaralar.

Seni üzen bazen onun güzelliğidir...

Bazen gençliği...

Bazen saflığı...

Hayat hikâyesi...

Ya da ölüme gidişi...

Ölümün ona gelişi...

Neşesi veya hüznü...

Masumiyeti...

Her neyse?

Seni nerenden yakaladıysa...

Nereni acıttıysa, senin de oran kanar.

Seni yaralayan her neyse, aynı anda herkesi de yaralar...

Bu yüzden midir nedir?

Biraz empatik...

Üzülürsün, çok üzülürsün...

Hak etmediğini düşünürsün. Derin hüznün belki de bu yüzdendir.

İşin içinden çıkamazsın, kim ölümü hak eder ki?

Bazen de, bir gece keyifli koltuğunda uyuklarken fırlarsın yerinden...

Hain bir saldırıda ölen onlarca kişinin haberiyle...

O telaşın içine dalarsın.

Sanki oradasın.

İlk aklına gelenlerden biri şudur:

O da biraz önce keyifle yolda yürüyordu...

Tıpkı senin gibi...

Keyifliydi...

Veya endişeli, yorgun vs..

Ama yaşıyordu...

Sonra insiyaki olarak kendini onlardan birinin yerine koyarsın.

Eşini dostunu arayan, en yakınını kaybeden veya çocuğuna sıkı sıkı sıkı sarılan biri oluverirsin.

Kamera neyi gösteriyorsa, hangi fotoğrafa bakıyorsan o olursun.

Herkes olur.

Herkes oradan biri olur.

Birisiyle ağlar diğeriyle isyan edersin. Bağırır çağırır, isyan edersin.

Bütün bunları hiç sesini çıkartmadan da yaparsın.

Biraz empatik...

İster istemez yaparsın.

Üzülürsün...

Çok üzülürsün.

Ha, korkar mısın?

Hayır.

Siner misin?

Hayır.

Sadece üzülürsün...

Çok üzülürsün...