Bundan daha beter bir soru daha var: “Peki erkeklerin duyguları var mı?” Siz şimdi benim, “Bunlarda duygu ne arar? Hissiz dümbükler...” falan diyeceğimi sanıyorsunuz. Ama fena halde yanılıyorsunuz.

Evet.

Evet onların da duyguları var tabii...

Hem de iki duyguları var.

Korku ve istek.

Yani şöyle de diyebiliriz; onlar ya korkarlar ya da isterler.

Hatta bu iki duygu birbirini destekler. Körükler. Yani korktuğunu ister, istediğinden korkar.

Öyleler işte...

Peki çapkın erkeklerin normal erkeklerden farkı var mı acaba?

Onlar daha mı duygusal yoksa daha mı hissiz ve vurdumduymaz?

Sanki cevap hazır; çapkınlar daha duygusuz gibi..

Yani “duygusuz oldukları için kimsenin gözünün yaşına bakmadan çapkınlık yaparlar” mantığı...

Ama bence tam tersi...

Bu halleri, normal erkeklerden daha duygulu olduklarından...

Yani kadınlara karşı duygusuz olabilirler ama kendilerine karşı...

Bu da, “Mühim olan kendini aldatmaman” gibi bir cümle oldu. Ne demekse! Psikolojik mesaj içerikli...

Şöyle anlatayım; doyamıyorlar. Bunu da, eğer duygu açlığı olarak algılarsak, artı puan. Tatminsiz ve arayış içindeler.

E, bunlar da duygu sayılır.

Hiç yoktan iyidir.

EVLENMEKTEN NİYE KORKARLAR?

Ama...

İki duyguları vardır dedim ya; korku ve istek diye...

En büyük korkularından biri ne peki?

Evlenmek...

Evlilik mevsimi ya, o bakımdan.

Erkekler, özellikle de çapkın erkekler evlilikten neden bu kadar korkar?

Biri anlatmış:

- Zor bunlar zor... Benim gibi çapkın olduğuna inanan, hayatında güzel bayanlar olmuş, reddedilmek nedir pek bilmeyen erkekler için bile zor, emin ol. Bizim de kendi içimizde o kadar çok gelgitlerimiz var ki...

Yapma yaaa... Üzdün beni.

- Böyle bir adam için en büyük korku nedir? Tahmin edeceğiniz gibi; evlilik.

Deme!

Niye peki?

Onu da söylüyor:

- Kafasında binbir tilki, ne yardan ne selden hesaplarıyla...

Ben biliyorum senin kafandaki tilkileri. İyisi mi, sen anlat, ben sana yardımcı olayım.

- Hayatındaki onca kıza nasıl, “Evleneceğim ben” deme telaşı...

Sakın şaşırıp öyle deme. Yani “Evleneceğim ben” deme. Ona evlenme teklif ettiğini falan sanabilir. İşin içinden çıkamazsın. Hatta sen hiçbir şey söyleme, o başkalarından duysun.

- Yıllardır birlikte olduğu sevgilisine, “Ya, ben evlenmek istemiyorum” diyememe paniği...

Hiç uğraşma, çok prova yapsan da söyleyemezsin. Ama şunu da bil, ömür boyu “Keşke söyleseydim” diye dolanıp durursun.

- Elimin tersiyle “bugüne kadar sahip olduğum her şeyi itebilecek miyim?” kuşkusu...

Kuşkusu mu kalmış? Evet itiyorsun.

- “Ne kadar devam eder?” umutsuzluğu...

Valla bu kafayla çok sürmez, söyleyeyim.

- “Yaşadığımız hayatta tek eşlilik çok zor” inancı...

Merak etme, zaten öyle kalacağa benzemiyorsun.

Telaş, panik, kuşku falan...

Demedim mi, çapkınlar daha duygulu diye...