Bazı cümleler vardır, damardan...

Herkesi etkiler.

Öyle ya da böyle, iyi ya da kötü ama etkiler...

Karşı koyamayız.

Doğru değildir ama “hayır öyle değil” de diyemeyiz.

Tamam, biraz arabesk olabilir ama bizi sarsan, sarsabilen nede o tat yok ki?

Başka bir şeylere benzettiğimiz ne arabesk değil ki?

Hele biraz da, azıcık da olsa abarttıysak!

Şimdi söyleyeceğim cümleler, kime söylesen ve ne için olursa olsun onun moralini yükseltmeye yöneliktir.

Hatta moralini yükseltmekle kalmaz adamın (insan anlamında) bir anda kıçını kaldırıverir.

Ama...

Ama aslında hiçbiri, o kadar da değildir.

Hatta hiç de öyle değildir...

Mesela:

“Zor birisin.”

Bu sözü kime söylersen söyle yani ister bir kadına ister bir erkeğe, gururu okşanır.

Kendisini hemen herkesten farklı ve daha değerli zannetmeye başlar.

İyi bir şeymiş gibi algılar.

Ama...

Sen bu sözleri söylerken aslında ne demek istemişsindir?

Bunun gerçek anlamı kadın ve erkek için farklıdır.

Eğer bir kadına veya bir kadın için söylüyorsan...

Kesin vermiyordur (kalbini) de ondan...

“Zor kadın”ın anlamı budur yani...

Bir erkek, bir kadın için bu sözleri sarfetmeye başladıysa umut yok demektir. O iş olmaz.

Çünkü isteyen kadın, işi yokuşa sürmez. En azından o lafı ettirene kadar uzatmaz.

Aslında bütün kadınlar kolaydır.

Yani isteyen her kadın kolaydır.

Yok, eğer istemiyorsa, “zor kadın” oluverir.

Bu cümle, aslında istenmeyen erkeğin cankurtaranı yani.

“Beni beğenmedi” diyemiyor da, bizi yiyor:

“Ben iyiyim de, kadın zor abi...”

Tabii tabii...

Senden öncekiler nasıl olmuş o zaman?

Yok, eğer kadının kendisine söylüyorsa, bu aslında şu demektir:

“Bak, biraz daha uğraşır, peşini bırakırım. Vereceksen ver kalbini...”

Ha, eğer bu sözler, bir erkek için söyleniyorsa...

Adam ya titizdir ya pimpiriklidir ya cimridir ya dırdırcıdır ya da böyle bir şey...

Yani aslında, “Zor erkek yoktur, gıcık erkek vardır.”

Şimdi başka bir cümleye geçelim...

“Sen bunları hak etmiyorsun ki!”

Kesin ediyordur!

Ediyordur da, buna inanmak istemiyordur.

Bu sözleri neyle ilgili söylüyorsa mutlaka ama mutlaka o konuda en az 5 hatası vardır.

O gün kötülük yapma günündeysen ve bunları ona sıralarsan sana “Ama...” yla başlayan bir sürü tırıvırı laf sıralar.

Ama itiraf edelim, sıkı laftır; “Sen bunları hak etmedin ki!”

Kimi etkilemez!

Kimi göklere çıkarmaz!

Şimdi sıra damardan cümlelerin başkanında...

Bunun üstüne yok.

“Sen her şeyin en iyisine layıksın!”

Yok artık daha neler...

Niye?

Niye yani her şeyin en iyisine layık? Ne özelliği var? Biz onun bunun iyisiyle mi idare edelim?

Abartı olur da, bu kadarı da olur mu?

Oluyor işte!

Tamam belki hepsi yalan dolan...

Hepsi abartı...

Ama güzel.

Yeter ki bunları söyleyecek birisi olsun!

Tercihan karşı cins!