Herkesin bir fiyatı vardır” demiştim ya, biraz daha açayım (konuyu yani)..
Kimininki pahalı, kimininki ucuzdur.
Kimininki yüksek, kimininki alçaktır.
Alçaklık, yükseklik, ucuzluk pahalılık... Bunlar göreceli tabii...
Konjonktüre göre, adamına göre, (insan anlamında) adamın o anki durumuna göre değişir...
Ama...
Ama her şeye rağmen yine de bazı genellemeler yapılabilir.
Mesela ben her zaman, “benim fiyatım yoktur” diyenden korkarım. Hatta nedense en ucuza da onların gittiğine inanırım.
Ne gibi biliyor musunuz? Yapamadığına, olamadığına, ulaşamadığına sözlerle, isimlerle ulaşmak gibi...
Mesela ne bileyim, “Emin Kasaları” veya “Lezzet Lokantası”, “Yediemin Emanet Bürosu”, “Binbir Çeşit Market”, “Elegan Terzi”...
Mümkünse buralara gitmem.
Bunlar hep taşımadıkları özellikleri, isimlerine koyarak var göstermeye çalışıyorlar gibi gelir bana...
İnsanlar da böyledir.
İşte aynı sebepten ‘gey’ olmaktan çok korkanlardan, onlara aşırı tepki gösterenlerden de hep şüphelenirim...
Hani böyle laf arasında bile geçse suratını buruşturur ya bazı erkekler...
Tahtaya vurup, “Allah korusun” falan derler. Nedir yani?
“Sana mı” gey dedik?
Yoo...
“Birazdan sana tecavüz edeceğiz”mi dedik?
Yoo...
Neye tepki bu?
Böyle kızlar da vardır.
“Ayyy hayatta o adamla evlenmem” der.
Adam da sanki evlenmek istiyor!
Şimdi istersen bununla oynarsın.
“Tamam evlenme ama bir kere birlikte ol.”
“Aaaa... Hayatta olmaz!”
Uçarsın biraz:
“1 Milyon dolara?”
“Dünyada olmaz!”
Ha, bu arada, “adam buna niye 1 milyon dolar verecek” onu düşünmez. Ayrıca de ki verdi, bunun üstesinden nasıl gelecek, onu da düşünmez.
Ne yapacan yani?
Neyse, biraz daha uçarsın,
“5 milyon?”
Şöyle bir bakar, gözlerini devirerek ve sadece, “olmaz” der.
O andan itibaren hesap yapmaya başlamıştır bile...
Kendine kıymaya başlamıştır yani!!!
Ama kadın aynı soruya şu cevabı veriyorsa, “1 milyon mu? Ne diyorsuun? İçki içmek serbest mi?”
Gerçek şudur:
Bu kadını jestlerle tavlamak, ona değer biçmeye çalışmaktan daha kolaydır.
Bir de, “parayla satın alınamayacak değerler vardır” diyenler var.
Onlardan da korkarım.
Demek ki hesaplamış diye düşünürüm.
Hesaplamaya başladıysan, değer de biçmişsindir, iş alıcıya kalmıştır artık...
Zaten insan niye böyle bir iddiada bulunur ki?
Çok yakın ve çok çapkın bir erkek arkadaşım hep şunu derdi:
“Bir kadın, ‘seninle yatmayacağım’ diyorsa yolun yarısını geçtim demektir. Kesin yatar.”
Niye peki? deyince de şu cevabı
vermişti:
“Bu, ‘aklına artık yatma fikri girmiş’ demektir. Kendisiyle savaşıyor ama direnci zayıflamış, son kozlarını oynuyor demektir. Bir iki günü kalmıştır onun!”
Demek ki neymiş?
Neymiş?