Ben manken olsam..
Tesettür defilesine çıkmazdım.
Tıpkı güvenmediğim bir ürünün reklamına çıkmayacağım gibi...
İnanmadığım, savunmadığım hatta istemediğim bir temsile katkım olsun istemezdim.
Katkıyı bırak;
Elimi, ayağımı, vücudumu, benimsemediğim bir düşüncenin simgesine teslim etmezdim.
Kullandırtmazdım.
Hatta alınırdım; sunmamı istedikleri koleksiyona, “Özgür Çiçekler ve Özgür Renkler” adını koydukları için benimle dalga geçtiklerini sanırdım.
Dünyada Türk kadınını tesettürlü tanıtacak hiçbir karenin içinde olmak istemezdim.
Fotoğraftaki “o kadın” olmazdım.
Bunu yapanlar için de, “Profesyonellik işte!” demezdim.
Çünkü bunun profesyonellikle alakası olmadığını da bilirdim.
“Benim işim bu. Para karşılığı ürün tanıtmak kardeşim!” demezdim.
Dedim ya..
Ben olsam...
Ben tesettürlü olsam...
Kafamı türbanla örtüp bacaklarımı file çorapla açmazdım.
Bir de üzerine, bacak bacak üstüne atıp dikkatleri de oraya toplamazdım.
Kırmızı pardösü altına file çorap!
Cesaret ister.
Tesettürsüz halde bile beni zorlardı...
Kot pantolon, cart sarı Converse, sarı türban ve beyaz pardösü de giymezdim.
Türbanı çıkarsan okul kıyafetiyle böyle bir davete gitmezdim hem zaten bu kadar süs bana uymazdı.
Hayır, inancıma uymazdı...
Hadi tutamadım kendimi, yaptım; o zaman da cennet hayali kuracağıma, bunun hesabını nasıl vereceğimi kara kara düşünürdüm.
Orada öyle gülücükler dağıtmazdım yani...
Dedim ya, ben olsam...
Ben dua edecek olsam...
Mekân olarak podyumu seçmezdim.
Bir defile programında podyumun ortasına geçip insanların karşısında ellerimi dua pozisyonuna getirip tiyatro yapmazdım.
Evime, odama çekilip yalnız başıma ister dua ederim ister konuşurdum...
Ve bunu ne kimseye anlatırdım ne de gösterirdim.
Çünkü bilirdim ki, bu ikimizin arasında bir şey. Şov yapmam gerekmez. Hatta şov yapmamalıyım...
Namazımı da, içeride defilenin yapıldığı, her tarafta görevlilerin dolaştığı otel salonunun girişinde kılmazdım.
Gider yine evimde kaza namazı kılardım. Veya defileye gitmezdim.
Dedim ya, ben olsam...
Ve bir de, bir gün fırsat bulsam...
Bulsam da sorsam...
“Biz Batı’nın ilmini, sanatını almadık. Maalesef ahlaksızlıklarını aldık” diyenlere...
Ben de desem ki,
“Siz de İslam’dan bunu mu aldınız?”
Kimseye karışmam.
Dedim ya...
Ben olsam...
Yapmam.