Geçtiğimiz hafta sonu gelen konuklarımız arasında bir de Amerikalı vardı. Şansa bakınız ki, pazar akşamı da köydeki bir dostumun torunu nişanlanıyordu.

"Haydi bakalım hemen hazırlanın, nişana gidiyoruz" dedim.

Müzik sesleri taa uzaklardan duyulmaya başladı. Tüm köy halkı toplanmıştı. Dallara renkli ışıklar asılmış, sandalyeler ay şeklinde sıra sıra dizilmiş, oturanların el çırparak eşlik ettikleri orta meydanda oyunlar gırla gidiyordu. Tempolu bir org tüm hızıyla çalarken solist bey güzel bir sesle çığırıyordu...

"Pıtı pıtı pıtı pıtı çekirge...
Hoplaya zıplaya çekirge!"

Bahçeye girer girmez tanıdıklar koştular ve öpüştük. Vahide Hanım ve Sevgi'yi de yanımıza alıp en önde ortaya kurulduk. Nasıl kahkaha? Nasıl keyif? Ne güzel oyun oynamalar? Seddülbahirli hanımların şıklığı! Yabancı ahbabımız şaşırdı kaldı. Bir köy eğlencesine ilk kez gidiyormuş. Hemen ellerini çırpıp, tempo tutmaya başladı.

Gelin, mor muare iki parçalı bir kıyafet giymişti. Omuzlarından iki ince askıyla tutturulmuş üst tarafıyla dar eteği arasında kalan beli, nişanlısıyla oynarken hafif hafif görünüyordu. Saçlarına yerleştirilen çiçekler de pembe ve mor armonisiyle hazırlanmıştı.

Damat adayı da kısa kollu sakız gibi beyaz gömleği ve bordo kravatıyla tüm oyun hünerini keyifli bir zevkle gösteriyordu!

Amerikalı dostum dedi ki: "Ayşe Hanım, buradaki neşe ve kahkahaya bakıyorum, harikulade buluyorum. Türk halkı, tüm zorluklara rağmen gülme ve eğlenme yeteneğini kaybetmiyor.

İstanbul'dan bir yöreye gitmek istediğimiz zaman THY'yi arayıp bilet almak istiyoruz ama inanır mısınız tüm yerler dolu! Gözümle görmediğim bir zenginlik var Türkiye'de!

Buraya bakıyorum, ne düşünüyorum biliyor musunuz? Sanki bu küçücük köyün halkı İstanbul'daki Laila veya Reina'daki müşterilerden daha çok ve daha samimi eğleniyorlar. Ne kadar hoş!"

"Buna ruh zenginliği de diyebilirsiniz dostum. Başka kulvarlarda ekonomi yapıp, eğlenceye harcama zevki de diyebilirsiniz. Bence bu son derece önemli ve hayatı yaşamaya değer hale getiriyor! Türk halkı buna çok önem verir."

Gelinle damat koşup Amerikalı konuğumuzu oyuna davet ettiler.

"Sizler kadar güzel oynayamam. Lütfen bırakınız izleyeyim" diyerek nazik bir biçimde kalkmadı.

Seddülbahir'in masmavi gözlü, sandre sarısı uzun saçları bellerine uzanmış 10-11 yaşındaki kızlarının mükemmel oyunlarına baktım da yabancı konuğum haklı galiba, bizde güzel oynama ve eğlenme yeteneği küçük yaşlardan başlıyor ve bu meydana bakılırsa çok ama çok geç yaşlara kadar devam ediyor.


Okuyucu mektubu
Hak edene, hak ettiği teşekkürü iletmek
Prof. Mehmet Nuri Ergin
* İstanbul'da kızımızı ziyaretten sonra Audi 100 marka arabamızla Antalya'ya dönerken İnönü ile Kütahya arasında araba arıza yaptı, 30 yıllık emektarı hayata döndürmek için çok uğraştım. Konuştum, yalvardım, suyuna, yağına baktım ama nafile. Geceyi dağ başında aç ve susuz geçirmemiz gerekirken karşıdan bir trafik ekip otosu geldi ve durdu. Gecenin o saatinde, hem de pazar günü telsizle tamirci getirdiler ve arabamız onarıldı. Eskişehir Bölge Trafik'ten Sayın Necati Ünal ve arkadaşlarına olan şükranlarımızı ve emniyet teşkilatımıza teşekkürlerimizi sizin vasıtanızla sunmak isterim.

* "Marifet, İltifata tabidir" derler. Ben de sizi takdirleriniz için tebrik ediyorum. Keşke herkes hak edene hak ettiği takdir ve teşekkürü îletse. Teşekkürler hocam.