Aldığım duyumlara göre yaklaşık 50 bin öğrencili Konya Selçuk Üniversitesi'nde bir ulaşım sorunu yaşanıyormuş. Üniversitenin kampusu, şehre 18 kilometre kadar uzaklıktaymış. Ulaşım, dolmuş ve tramvayla karşılanıyor ancak bu iki vasıta öğrencileri kampus kapısına kadar getirip bırakıyor, bu noktada da otobüsler öğrencileri alıp binalara götürüyormuş.

İki şikâyet var. Birincisi bu otobüsler çok eski ve kirliymişler, ikincisi de otobüs tıka basa dolmadan hareket etmiyormuş.

Durum böyle olunca öğrenciler ders saatini kaçırmamak için otobüsün dolmasını beklemek yerine tabana kuvvet yürümeye başlıyorlarmış. Güneşli havada durum güzel ancak bunun yağmuru var, karı var, rüzgarı var.

Konya Belediyesi, üniversiteye bir öneride bulunmuş. "Kampusa bir ray sistemi döşeyelim. İki üç de durak koyalım. Öğrenciler bu sayede sınıflarına telaşsız ve yorulmadan yetişsinler." Ancak Konya Selçuk Üniversitesi idaresi bunu kabul etmemiş. Eminim haklı sebepleri vardır.

Tramvay sisteminin en akıllı ve ekonomik sistem olduğunu savunan kocaman bir grup öğrenci bana bu konuyu yansıtmam için mesaj yollamışlar.

Aslında öğrencilerin kirli ve eski olarak tanımladıkları otobüsler yerine yeterli miktarda tertemiz ve yeni minibüsler hizmete girse ve öğrencileri bekletmeden yoğun biçimde binalara götürüp getirse, çok iyi olur diye düşünüyorum.

Ancak maddi imkânların bunu mümkün kılmadığını tahmin ediyorum.

Benim yakınımda bulunan Boğaziçi Üniversitesi'nin ana kampusu için böyle bir hizmet var. Durmadan inip, çıkan servis vasıtaları, yürümeyi tercih etmeyen öğrencilere yeterli hizmeti sağlıyor. Tabii buradaki mesafe, Selçuk Üniversitesi için belirtilen mesafeden çok daha kısa olabilir.

Üniversite alanlarını belediye ulaşım ağına almak doğru mu? Belediyelerin üniversitelere daha çok çeşifli biçimlerde hizmet götürdüklerini biliyorum ve belki bu konuda da işbirliğine gidilebilinir diye düşünüyorum.

Benim için önemli olan öğrencilerin elleri, sırtları kitaplarla yüklü biçimde, olumsuz hava şartlarında koştura koştura, yorularak derse yetişme zorunluluklarını minimuma indirmektir. Bunun için üniversite, belediye, veliler, öğrenciler ve yöredeki hayırsever vatandaşlar el ele vererek sorunu halletmelidir.



Okuyucu mektubu
Bu öğrenci kızımıza kulak verelim lütfen
* Lise fen bölümünden mezun bir kızım. Çığlığıma kulak verin lütfen. Okuyup, çalışıp, kazanıp kendime iyi bir gelecek temin etmek istiyorum. Bu benim de hakkım! Güney Doğu'nun şöyle bir düşünce tarzı var: "Kızlar okuyamaz!" Bu düşünce zincirini kırmak ve okumak istediğimi haykınyorum. Üniversite kursuna gitmek için maalesef hiç maddi imkânım yok. Bana yardım eli uzatacak kimse var mı? (Mardin'den bir okuyucum)

* Çığlığınızı köşemizde inletiyorum. Size yardım elini uzatacaklara derhal irtibat adresinizi ve telefonunuzu vereceğim. Hayallerinizin gerçekleşmesini diliyor, doğru duygu ve düşüncelerinizi takdirle karşılıyorum.