Benim kızım yaşındaydı. Uzun sarı meçli saçları gerdanından dalga dalga dökülüp, omuzlarından arkaya geçip kayboluyordu. Yemyeşil büyük gözleriyle bakıyor ve ipek gibi beyaz teni sabah güneşinde pürüzsüz parlıyordu. Üzerinde mini etekli, uzun ceketli, bej, güderi bir döpiyes, içinde de bedenini sarıp sarmalamış bordo-bej karışımı bir bluz görünüyordu. İnce biyeli yüksek topuklu ayakkabıları vardı. Güldüğünde görülen bembeyaz, muntazam dişlerin porselen olmadığına inanmazdınız ama kendi dişleriydi.

"Depresyondan çıktın mı?"

"Sayılmam. Aman Allahım!"

"Ne oldu?"

"Geçen sene bu zamanları hatırlıyorum da! Yataktan çıkmaz olmuştum!"

"Neler hissediyordun?"

"Yaşamda yapacak işim kalmadığına inanmak. Kimseyle görüşmek istememek. Devamlı ağlama, yemek yeme arzusu ve devamlı bir suçluluk duygusu. Kusma, kilo alma korkusu... İşte öyle duygular."

"Kilo aldın mı?"

"Almaz olur muyum? 36 bedenden 42'ye çıktım!İnanabiliyor musunuz?"

"Şimdi kaç bedensin?"

"Kıyafete göre değişiyor. Bazen 38 ama bazı kalıplarda 40 olabiliyor."

"Bununla rahat mısın?"

"Sayılmam. Aynaya baktığımda bedenimin bazı yerleri gözüme batıyor. Kalçalarım geniş görünüyor. Oysa incecik olmalıyım. Dedim ya! Daha depresyondan tam çıkmadım!"

"Eskiden neler yerdin?"

"Yemezdim. Sabah ağzıma bir küçük parça çikolata atsam bütün gün başka bir şey yemezdim. Hergün 3 saat jimnastik salonundaydım. Devamlı su içerdim. Oysa suyu da orama burama oturur gibi hissederdim. Ama bir gün, baygınlık gibi bir durum yaşadım ve doktora gittim. Yeme sistemim bozuk olduğu için depresyona girmeye başlamışım. Sebze ve tavuk yemeye başladım. Meyvelere dadandım. Hemen kilolar oturmaya başladı. Ama bugün daha iyiyim.

Bu kilo sorununun önemli olmadığını anladım. Artık günde 3-4 gazete okuyorum. Bir akadaşımla klasik romanların filmlerini izliyorum. Filmin sonunda olayları, karakterleri konuşup, beyin jimnastiği yapıyoruz. Irak savaşıyla çok ilgiliyim.

Bir de antika eşyalara merak sardım. Kitaplar okuyorum. Bedesteni, Horhor'u geziyorum. Ama 34-36 giyinmenin zevkini de unutmuyorum! Ne giysen, var ya!"


Okuyucu mektubu
Firma kapanmışsa ana para nereden alınacak?
* Yaklaşık 4-5 yıl boyunca "Tasarruf Teşvik Kesintisi" uygulanan ancak şu anda herhangi bîr kurumda çalışmayan birinin söz konusu ana parasını alma işlemi hangi kurumdan ve hangi koşullarda yapılabilir? Bu gibi durumlarda kesintinin yapıldığı firmaya başvurulması gerektiğim sanıyorum. Ya o firma kapanmışsa? (Seda Berk)

* Çok haklısınız, çünkü son yıllarda yaşamak zorunda bırakıldığımız krizlerden dolayı sayısız iş yeri kapısına kilidi vurdu. Okurumuzun söylediği durumda olanlar nereye başvuracak, iş yerlerini kapatan bazı işverenler ise başka ülkelere göç ettiler. Yine yetkililerden açıklama bekleniyor.