Sayın Emin Çölaşan, "New York görüşmelerinde ne üstünlüğü kazandık ki bu kadar çıngar koparılıyor?" demeye getiriyor. Bu konuda düşüncelerimi belirtmek istiyorum. New York'ta benim için en büyük gelişme ne oldu biliyor musunuz? İlk kurulduğu günden beri, KKTC Cumhurbaşkanı olarak Sayın Denktaş'ı dünya üzerinde hiçbir ülke tanımadı.

Tanımak isteyen birkaç ülke de yapılan baskı sonucu, bu fikirlerinden vazgeçmek zorunda kaldılar. Bunun üzüntüsünü yıllarca hem biz hem de KKTC vatandaşları yaşadılar. Sanki, "karton bir hükümet" yaratılmıştı ve yapayalnızdı. Dünya nüfusu arasında bir avuç sayılabilecek miktarda bir grup insan adeta, hatta adeta değil, basbayağı afaroz edildi. Bunun ne kadar acı verici bir konum olduğunu herkes takdir eder.

Diğer taraftan Güney Kıbrıs Rum Yönetimi, kendini dünya kamuoyunda "ezilmiş, hakkı yenmiş, zavallı" imajıyla besleyerek herkesin takdir ve kabulünü kazandı. Klerides olsun, Papadopulos olsun, hepsi saygı ve şerefle toplantılara katıldılar, grup resimlerine kabul edildiler, ticaretlerini ilerlettiler ve olağanüstü çalışarak (Bunu da itiraf etmemiz gerek çünkü Güney Kıbrıs'ın 1974'ten önceki imar durumuyla bugününü karşılaştıranlar böyle olduğunu belirtiyorlar. Tabii ki bizler göremedik) milli gelirlerini artırdılar.

Ellerinden alındı
Güney Kıbrıs, bir dünya ülkesi olarak görüldü. Cumhurbaşkanları ve başbakanları, sorgusuz bu statüde kabul edildi. KKTC vatandaşlarının (sanırım) üç katı bir nüfusla AB'ye, tüm Kıbrıs'ın temsilcisi olarak girilmesi kararlaştırıldı. Amaaa!

New York maratonu sonunda, Güney Kıbrıs yetkililerinin bu statüleri ellerinden alındı. Aynı, Sayın Denktaş'ın lâyık görüldüğü basit bir liderlik statüsüne indirildiler.

Yarışa, geç ama aynı çizgiden başlanılıyor. Burası haklı bir noktadır. Burası adil bir noktadır. Burası Güney Kıbrıs Rum Yönetimi'nce kolay elde edilmiş haksız devlet statüsünün, RÜTBESİ GERİ ALINMIŞ noktasıdır. Bunun bir başarı olduğunu göremezseniz, Papadopulos ve Klerides'in akşam başlarını yastığa koyduklarında neler hissettiklerini hiç anlamamış olursunuz.

Adalet ve hak yerini bulmuştur. Meselenin bu OLDUĞUNU, bu gelişmeyi hor, küçük ve basit görerek tüm karşı gelen fikir adamı, profesör ve siyasilerin dikkatlerine sunuyorum! Kuzey Kıbrıs'ta yaşayan soydaşlarımızı bu haklı statüye getirme cesaretini, değişimini gösteren yetkililerin hepsine teşekkürü borç biliyorum.

Okucu mektubu
Üniversitelinin burs derdi" artık sona ersin!
* Ben üniversitede ekonomi eğitimi gören bir gencim. Ülkemizde Büyüme hızı ve milli gelirin arttığından bahsediyorlar. Bizler Başbakanlık buslarımızı hâlâ alamadık. Vermeden büyüme yolundalar herhalde. Bunu herkes yapar ama adil olmaz. Bize vermeleri gereken parayı faizde mi işletiyorlar acaba? İnsanın aklına ister estemez böyle bir soru geliyor. Bu paraya çok ihtiyacımız var. Mağdur durumdayız. Daha önceleri hiç böyle bir şey olmamıştı. (Adı bende saklı bir okuyucum)

* Hangi "büyüme hızı"nı kastettiğinizi bilmiyorum. "Küçülme"? Belki! Çünkü gün geçtikçe işsizlik artıyor ve işyerleri kapanıyor. Türkiye'nin yıllardır düşüncesizce, plan ve hesapsızca, ite kaka içine sokulduğu borç yükünün de başımızda Demokles'in Kılıcı gibi sallandığını biliyoruz. Başbakanlık bursları son dönemde de geç ödenmişti. Hatta ben bu köşeden iki kez hatırlatma yapmak zorunda kalmıştım. Sanırım benzer bir durumla tekrar karşı karşıyayız. Açıklama gelirse bu köşeden sizlere duyuracağız.

Okuyucu mektubu
"Bir aydır maaş alamıyorlar"
* Biliyor musunuz yıllardır memuriyet için bekleyen sonra da sözleşmeli memur olarak işe alınan gençlerimiz, aradan bir ay geçmesine rağmen hâlâ maaşlarını alamadılar. Bu konuyla ilgilenen bir yetkili arıyoruz. Sesimizi köşenizden duyurun lütfen. Teşekkürler. (Taner Karabulut)

* Hayır doğrusu bunu bilmiyordum. Belirttiğiniz için çok teşekkür ederim. Bu konuda yetkililerden geniş bir açıklama bekliyoruz.