Çarşamba gecesi nedense uyku tutmadı ve sabah 04.00'e doğru George W. Bush'un konuşmasını dinleme fırsatını buldum. Net olarak 45 dakika (irticalen) konuşan Başkan'ın alkış süresi de 9 dakikayı bulunca tüm "Birliğin Durumu" konuşması brüt 54 dakika sürdü. BM'den yardım isteyen Irak Konsey üyelerinden Çelebi ile Zebari, Laura Bush'un balkondaki koltuğunun hemen arkasında yer alırken başkanları Paçacı ise Laura'nın sol tarafına uygun görülmüştü.

Önce silahlı kuvvetler mensuplarına, sonra emniyet güçlerine hitap edilen açılışta bu çabaların takdirle karşılandığı belirtilerek terör savaşı ile çok etkili bir uğraş verildiğinin altı çizildi.

Ortadoğu'nun terörizmden arınmış demokratik bir yöre olması için verilen uğraşlar sıralandıktan sonra başannın yaklaştığı belirtildi. Başkan gene 'nukliır' (nuclear) kelimesini 'nukilır' diye telaffuz etti. Filistin -İsrail meselesine dokunmadı. Kıbrıs konusuna, Fransa ve Almanya'nın tutumuna değinmedi ama bu savaşa asker gücü gönderen her ülkeyi bir bir saydı. Konuşmanın bu bölümünü değerlendiriyorum da geriye gitsem mesela aynı konuşmayı 1978'de yapıyor diye hayal kursam kullandığı 'terörist' kelimesini 'komünist' kelimesiyle değiştirsem, gene konuşma 'cuk' otururdu diye düşünüyorum.

Başkan, Amerikan halkına tehlikenin sürdüğünü, bu tehlike olduğu müddetçe huzur bulunamayacağını tekrar etti. Eskilerde gündemi belirleyen 'komünizm' tehlikesinin yerini 'terörizm' katiyetle almış durumda. "Greater Middle East" yani "Büyük Ortadoğu" diye bir ifade kullandı. Herhalde Ortadoğu coğrafyasını Gürcistan, Tacikistan, vs'ye genişletiyorlar.

Projeye destek verdi
Başkan iç meselelere geçtiğinde, Demokratlar ile Cumhuriyetçiler arasındaki bariz ve derin görüş ayrılığı tabak gibi ortaya çıktı. Bush'un ekonomide, eğitimde, ilaç sanayi ve sağlık konularında atmak istediği adımları yandaşları her seferinde ayakta alkışlarken Demokratlar protesto ettiler. "Bir haritayı okuyabilmek becerisi, ilk eğitimde başlamalıdır" diye söze giren Bush, ABD öğrencilerinin gerek genel kültürde, gerek okuma yazma eğitiminde, gerekse matematik ve bilim derslerinde yetersiz olduklarını kabul ettiğinden olmalı, bu durumu düzeltmek için maddi katkı onayının kongreden geçirilmesini istedi. Hatta liseye gelip hâlâ doğru düzgün okuyup yazamayan öğrencilere, okul dışı dersler verilmesinin gerekliliğinin altını çizdi. "Hiçbir çocuk arkada kalamaz!" diye adlandırdığı projeye destek istedi.

Sağlık konusunda da ABD'de var olan, teşbihte hata olmazmış, bizdeki "Her kapı gıcırtısında göbek atmamız" gibi her medikal menfi durumu dava konusu yapan hastaların şikâyetlerini "frivolous" yani "sudan sebepler" gibi değerlendirdi ve bunlara son verilmesini istedi.

İşte o sırada, yıllardır bu konuda çaba göstermiş bugünkü senatör, 2008'in başkan adayı Hillary Clinton bu sözleri alkışladı. (Hatırlarsanız, Başkan Clinton'ın Türkiye seyahatinde kendisine, "Bayan Clinton'ı ne zaman Beyaz Saray'da göreceğiz?" diye sormuştum ve şimdi anlıyorum ki beklenen 2008 seçimleriymiş. İnşallah yaşar da o günleri görürüm.)

İltica yasalarını genişleten ABD'yi, "Bir ikinci şans ülkesi" olarak tanımlayan Bush'un konuşması, beni daha fazla neden etkilemedi diye merak ediyorum. Saddam'ın yakalanması üzerinde çok oyalanmadı. İç meselelere değinerek Demokrat rakiplerine cevap vermeye çalıştı.

Not: Hükümetin, Kurban Bayramı tatilini uzatmama kararını canı gönülden alkışlıyorum.

Dikkat.. Dikkat
Bu çocuklarımıza kitap gönderelim
Bursa, Osmangazi Küçükdeliller Köyü İlköğretim Okulu'ndan Türkçe Öğretmeni Serhat Can Avcı'dan aldığım bir mesaja göre buradaki yavrulanmızın kitap ve ansiklopedilere ihtiyaçları varmış. Civardaki üç köyün çocuklarının devam ettiği bu okulda eğitim şartları çok kısıtlı. Lütfen bu çocuklarımıza yardım elinizi uzatınız. Rica ediyorum. A. Ö. Tel: 0224 288 50 39 / 0535 829 05 90