Sadece bugün Çanakkale Şehitlerimizi ananlardan birisi olmadığımı çoğunluğunuz bilirsiniz. Öğrendiğime göre Seddülbahir köyümüzdeki Çanakkale Şehitleri Abidesi, yapılan çalışmalarla yepyeni bir güzelliğe kavuşmuş. Fırsat bulup gitmek için sabırsızlanıyorum. Aslında yöreye dikilmiş yontular, göndere asılan bayraklar, toprağa dikilen menekşeler, sadece biz yaşayanlar için gerçekleştiriliyor. Unutmamamız için!

Türk askeri Çanakkale'de mert ve cesur biçimde göğüs göğüse çarpışarak kanını toprağa akıttığında, bugün böyle bir abideyle anılacağını, törenler düzenleneceğini, şiirler okunacağını hiç düşünmemiştir. Tabur tabur, savaşa savaşa hakkını helal etmiş Mehmetçik, sadece memleket aşkıyla doğru bildiğini yapan kutsal gayenin bilincinde, düşmana karşı koymakla ve bu ülke uğruna ölmekle meşgul olmuştur.

Gelecek yıllarda durumun nasıl değerlendirileceğini, tarihin kendilerini nasıl hatırlayacağını düşünmek bile o an için öylesine bir lükstür ki! Kurşun üstüne kurşun, tepeleri durmadan döven top ateşleri, etraflarındaki üç denizi doldurmuş, ada misali zırhlı gemilerden oluşmuş çelikten duvarlar, kimbilir ne kadar dehşetengiz duygular yaşatmıştır kahramanlarımıza. Ama biri bile hiçbir an, bir santim şüpheye düşmemiştir. Bundan eminim! Kutsal bildiğimiz toprağı kurtarmanın huzuru gönüllere cesaret, ruhlara dinginlik, emirlere tam itaat, bileklere çeviklik getirmiştir. Bu savaş, Ruhlar Savaşı olmuştur. Cephane ve silah dengesizliği bu kadar derin uçurumlar yaratırken Mehmetçiğin akıl almaz üstün başansı başka türlü izah edilebilir mi?

Muhteşem kumandan
Bugün gecekonduda oturan vatandaşımızdan, Cumhurbaşkanı makamını işgal eden yetkililerimize kadar, her birimiz varlığımızı, kahraman Türk Silahlı Kuvvetleri mensuplarına borçlu olduğumuzu unutmamalıyız. Bir daha böyle şehitler vermememiz için bir daha böyle savaşlara mecbur olmamamız için tepelerde sipere yatıp, düşmana kurşun yağdırmıştır, Mustafa Kemal'in emrindeki bu yiğit gençler! Muhteşem kumandan, "Ben size ölmeyi emrediyorum" dediğinde bizden başka hangi ulusun askeri bu emri böylesine anlayabilmiş, hissedebilmiş ve zevkle yerine getirebilmiştir? Hiçbirisi! Sıcak bir temmuz günü, Alçıtepe'den ilerleyip, Nuri Yamut Şehitliği'ni sarıp sarmalayan fıstık çamlarının altına oturup, Gökçeada'nın berisinden güneşin batışını izlerken düşüncelere dalarım.

Yöre boyunca dolaştığım her metrede, Anzakların nereden çıkarma yapma gafletine düştüklerini, Fransızların cahilce hangi tepenin neresine kadar tırmanabildiklerini, İngilizlerin ölümlerine susamışçasına Türk kuvvetlerini yanlış hesaplarla değerlendirdiklerini hatırlayarak, "Sizler Türk insanını ve o muhteşem kumandanını ne kadar tanımazmışsınız! Ne kadar bilgisizmişsiniz" diye şaşar kalırım.

Tamam. Bugün anıyoruz. Saygıyla, sembolik mezarlarının önünde eğilip dua ediyoruz. Ancak artık burası bir Barış Parkı'dır. Onu da unutmuyoruz. Orada düşmüş tüm yerli ve yabancı askerler bizlerin bağrına, Mustafa Kemal tarafından bastırılmıştır. Şefkatle her birini ayrı ayrı kucaklarız. Bizim kucaklanmız geniştir. Ordulara yer vardır. İyi ki ruhları yüce Türk Silahlı Kuvvetleri ve iyi ki o dahi, zeki, çevik, ileri görüşlü kumandan Mustafa Kemal vardı diyor, bugün ve hergün hepsini rahmetle anıyorum.

Okuyucu mektubu
Eski eğitim sistemi daha başarılıymış
■ 24 Şubat'ta, "Öğretmen mi başarısız yoksa öğrenci mi tembel" başlıklı yazınızı tekrar tekrar okudum. Sizi tebrik ediyorum. Bu okullara yön verecek bir merci yok mu? Ben de 33 yıl öğretmenlik yaptım. Eskiden program seminerleri yapılır, ezberci olmayan, hayati ve çağdaş metotlar bizlere öğretilirdi. Biz de bunları derslerimizde uygulardık. Sonra sık sık değişen bakanlar göreve geldi. Her şey altüst oldu. Ne biçim anlayıştır bu? Kim sahip çıkacak bu ülkeye? (Osman Aktüre)

* Çok teşekkür ederim sayın Aktüre. Gerçekten eskiden eğitim sistemimiz bugünkünden daha başarılıymış. Unutmayalım ki her saat başı öğrenci sayısı artıyor. Bildiğim kadarıyla şu anda ülkenin 100 milyon ilave dersliğe ihtiyacı var. Allah, yarınkilerin yardımcısı olsun.