Kur’ân-ı Kerim’i okumak, ecir ve sevabı en yüksek olan bir ibadetler arasındadır. “Şüphesiz, Allah’ın kitabını okuyanlar, namazı dosdoğru kılanlar ve kendilerine rızık olarak verdiğimiz şeylerden, gizlice ve açıktan Allah yolunda harcayanlar, asla zarar etmeyecek bir ticaret umabilirler.” (Fâtır, 35/29) ayetiyle de Kuran okumanın fazileti anlatılır. Peki, hatim duası nasıl yapılır, hatime nasıl başlanır? Hatime başlarken nasıl dua edilir, hatime başlamadan önce nasıl niyet edilir? İşte hatim duası ve hatime başlama niyeti…

Hatim duası, Kur'an-ı Kerim hatim edildikten sonra iki farklı şekilde yapılır. Allah rızası için namaz kılıp, hatim duası okuyarak yapabilirsiniz ya da Kur'an-ı Kerim'i aktardıktan sonra kıbleye doğrularak hatim duası yapabilirsiniz. Hatim duasında bu farklılıkların önemi yoktur. Namaz bittikten sonra hatim duası secdeden kalkmadan okunur. Namaz kılacak durumda olmayanlar kıbleye doğru okumalıdır. Hatim duası ile birlikte dilerseniz istihare duası da okuyabilirsiniz. Allah katında hatim edilen Kur'an-ı Kerim için tekrar hatim etmeye, yönlendirmeye ve Allah'ın rızasının alınıp, alınmadığı konusunda emin olabilmek için okunur.

“Kur’ân okuyan mü’min, kokusu ve tadı güzel olan turunç gibidir. Kur’ân okumayan mü’min, tadı güzel ve fakat kokusu olmayan hurma gibidir. Kur’ân okuyan münafık, kokusu güzel fakat tadı acı olan fesleğen otu gibidir. Kur’ân okumayan münafık ise, kokusu olmayan acı yaban keleği gibidir.” (Buhârî, Fedâilu’l-Kur’ân, 36, Tevhid, 57)

Kur’an-ı Kerim’i hatim ettikten sonra ve duaların kabul olma şartlarını da gerçekleştirdikten sonra, hatim duasına şu cümlelerle başlamak uygun görülür.

Sadekallâhü’l-‘azîm ve belleğa Rasûlühü’l-Kerîm.

Ve nahnü ‘alâ zâlike mineş-şâhidîn. Rabbenâ âmennâ bimâ enzelte vet-teba’ner-Rasûle fektübnâ meaş-şâhidîn ya da kısaca Sübhâne Rabbiyel-‘aliyyil-â’lel-vehhâb. denilebilir.

“El-hamdü lillâhi Rabbil-‘âlemîn.

Vel-‘âkibetü lil-müttekîn. Velâ ‘udvâne illâ ‘alezzalimîn.

Ves-salâtü ves-selâmü ‘alâ Rasûlinâ Muhammedin ve ‘âlihî ve sahbihî ecme’în.

Rabbenâ takabbel minnâ inneke ente’s-semî’ul-‘alîm.

Ve tüb ‘aleynâ yâ Mevlânâ inneke ente’t-tevvâbür-Rahîm.

Vehdinâ ve veffiknâ ilel-hakkı ve ilâ tarîkın müstekîm. Bi beraketil-Kur’ânil-‘azîm.

Ve bi hürmeti men erseltehû rameten lil-‘âlemîn.

Va’fü ‘annâ yâ Kerîm. Va’fü ‘annâ yâ Rahîm.

Vağfir lenâ zünûbenâ bi fadlike ve keramike yâ ekramel-ekramîn.

Allâhümme zeyyinnâ bi zînetil-Kur’ân.

Ve ekrimnâ bi kerâmetil-Kur’ân.

Ve şerrifnâ bi şerâfetil-Kur’ân.

Ve elbisnâ bi hil’atil-Kur’ân.

Ve edhilnel-cennete bi şefâatil-Kur’ân.

Ve ‘âfinâ min külli belâid-dünyâ ve ‘azâbil-âhirati bi hurmetil-Kur’ân.

Verham cemî’a ümmet-i Muhammedin yâ Rahîmü yâ Rahmân.

Allâhümec’alil-Kur’âne lenâ fid-dünyâ karînâ.

Ve fil-kabri mûnisâ.

Ve fil-kıyâmeti şefî’ân ve ‘ales-sırâti nûrâ.

Ve ilel-cenneti rafîkâ.

Ve minennâri sitran ve hicâbâ.

Ve ilel-hayrâti küllihâ delîlen ve imâmâ. Bi fadlike ve cûdike ve keramike yâ Kerîm.

Allâhümmeh-dinâ bi hidâyetil-Kur’ân.

Ve neccinâ minen-nîrâni bi kerâmetil-Kur’ân.

Verfa’ deracâtina bi fadîletil-Kur’ân.

Ve keffir ‘annâ seyyiâtinâ bi tilâvetil-Kur’ân. Yâ zel-fadli vel-ihsân.

Allâhümme tahhir kulûbenâ.

Vestur ‘uyûbenâ.

Veşfi merdânâ.

Vekdi duyûnenâ.

Ve beyyid vücûhenâ.

Verfa’ deracâtina.

Verham âbâenâ.

Veğfir ümmehâtinâ.

Ve eslih dînenâ ve dünyânâ.

Ve şeddid şemle a’dâina.

Vehfaz ehlenâ ve emvâlenâ ve bilâdenâ min cemî’l-âfâti ve’l-emrâdi ve’l-belâyâ.

Ve sebbit akdâmenâ, ven-surnâ ‘alel-kavmil-kâfirîn. Bi hurmetil-Kur’ânil-‘azîm.

Allâhümme belliğ sevâbe mâ kara’nâhü.

Ve nevvir mâ televnâhü ilâ rûhi seyyidinâ Muhammedin sallâllahü te’âlâ ‘aleyhi ve selem.

Ve ilâ ervâhi cemî’ı ihvânihî minel-enbiyâi vel-murselîn. Salevâtullâhi ve selâmühû ‘aleyhim ecma’în.

Ve ilâ ervâhi âlihî ve evlâdihî ve ezvâcihî ve ashâbihî ve etbâ’ıhî ve cemîı’ zürriyyâtihî rıdvânullâhi te’âlâ ‘aleyhim ecma’în.

Ve ilâ ervâhi âbâinâ ve ümmehâtinâ ve ihvâninâ ve ehavâtinâ ve evlâdina ve akribâinâ ve ehibbâinâ ve asdikâinâ ve esâtîzinâ ve limen kâne lehû hakkun ‘aleynâ ve li cemî’ıl-mü’minîne vel-mü’minâti vel-müslimîne vel-müslimâti, el-ahyâi minhüm vel-emvâti.

Yâ kâdiyel-hâcâti! Yâ mücîbed-d’avâti! İstecib du’âenâ bi rahmetike yâ erhamer-râhimîn.

Sübhâne Rabbike Rabbil-‘ızzeti ‘ammâ yasıfûn. Ve selâmün ‘alel-mürselîn. Vel-hamdü lillâhi Rabbil-‘âlemîn. el-Fatiha