Arz edeceğim sebepten asabi olmasına asabiyim ama öyle nara atacak kıvama da gelmedim.. Kafayı ona buna takıp, sinirleniyorum işte.. Sonra bakıyorum ki sinir bende geçmiş, yazıda kaldığından okura transfer edilmiş.. Kendinizi kollayın yani..
İki dini bayram bir arada yaşanıyor..
Ramazan Bayramı ve Roş Aşana..
Birincisinden doğal olarak haberimiz oldu, ikincisini hiç duymadık..
Şu sıralarda İslam âlemi Œd-i Ramazan’ı idrak ederken, Yahudi vatandaşlarımız da Roş Aşana’yı kutluyor.. Buraya kadar her şey normal..
Normal olmayan “hoşgörü” lafını ağızlarından düşürmeyen hükümet büyüklerimizin Yahudi cemaatimize bir bayram mesajını bile çok görmeleri..
İstanbul’u sallayan U2 grubunun solisti Bono hükümet büyüklerimizle görüştüğünde, Dersaadet’in geçmişinde birlikte yaşayan dinlere gönderme yapmışlar..
“Bu üç dini İstanbul’da buluşturmak için bir etkinlik güzel olmaz mıydı?” diye sormuşlar..
Yüzü sadece elin adamına gülen bizim “Seyrek bıyıklı asabi şahsiyetimiz” topu U2’ya atmış..
“Yapın öyleyse..”
İyi de sen de bir şeyler yap öyleyse..
Roş Aşana vesiledir.. İbrani takvimine göre Tışri ayının birinci ve ikinci günleri “Yılbaşı” olarak kutlanır..
Geçtiğimiz 8 Eylül günü İbrani Takvimi’nde 5770 yılı bitti, 5771 yılına girildi..
Bu günlerde Yahudiler aile yakınları ile yemek yiyerek, yaşadıkları güzellikler için Tanrı’ya şükrederek kutluyorlar yılbaşlarını..
Hükümet adamları telaş etmesin.. Onların yılbaşı etkinliklerinde dansöz olayı yok.. Özenle hazırlanmış “şükran sofraları” var ki kendi törelerinde bunun da karşılığı “Roş Aşana Sederi”dir..
Ama siyaseten kutlanması yürek ister..
NE HOŞGÖRÜSÜ..
Hesaplı kitaplı çıkarılan “One Minute” kavgalarından sonra, ahalinin dağarcığında iki gıdım hoşgörü varsa o da telef edildi..
Yahudi cemaati için iki satır laf etmeye kimsenin gücü yetmiyor.. O yüzden top U2’ya, solistleri İrlandalı eski goşist Bono’ya atılıyor..
Pekiii? Ya Bono ve U2 bu “yapın bakalım..” lafını ciddiye alır da seneye üç dinli bir etkinlik hazırlayıp kapıya dayanırlarsa ne olacak?
Hükümet adamları havalara baktığında durumu Zülfü’nün “Geceleri gökyüzünden canım, güneş topla benim için..” şarkısı mı kurtaracak?
Hoşgörünüzü severim ben..
Asırlarca bir arada yaşayan kadim üç dinin nasıl yan yana geleceği şurada dursun hele.. İki dinin cemaati neredeyse kalmamış gibi..
İstanbul olarak zaten bir arada yaşamıyoruz..
Tapınaklarına “zoraki emanetçilik” yapıyoruz.. Palavradan hoşgörümüz ise cemaatsiz tapınakların kapı bekçisidir..
O kadar hoşgörülüyüz ki geçtiğimiz günlerde yoktan yere bir “rahibe tartışması” yarattık..
Densizin biri bir afiş yapmış.. Seyrek bıyıklı asabi şahsiyet de ona laf yetiştiriyor..
“Sen benim başı kapalı bacımı rahibeye benzetemezsin..”
Hassasiyet tamam.. Ancak “rahibeye benzetilen bacı” meselesini ele alışta, ağır mı ağır bir aşağılama var..
Bu cevapta “rahibe” sözcüğü sanki küfürmüş gibi kullanılıyor..
Bir insaf sahibi de çıkıp “Senin benzetmen sanki diğerinden daha mı masum?” diye sormuyor..
Kurban olsunlar hoşgörünüze..
Koca Ramazan kimse farkına varmadı.. İstanbul’a gelen turistleri camilere sokmadık.. Sessiz sedasız hallettik bu işleri..
Bir işi sessiz sedasız halletmekte üzerimize yok..
Birileri eğer çıkıntılık ederse, temsil Tarkan nam starımız gibi biri “Allianoi” adındaki antik kalıntılara sahip çıkarsa o zaman bozuluyor sessizlik..
Bozma şekli de dâhice..
Sen sanatçısın, biz senin sahnene çıkıp “Oynama şıkıdım şıkıdım..” diye kıvırıyor muyuz? Sen de aklının ermediği bu işlere karışma..
“Allianoi” denen, kimsenin haberi olmayan antik yer bu sayede memleketin diline düştü..
Bir işi sessiz sedasız halledemedikleri zaman başlarına gelen budur..
ACAYİP İŞLER
Bir hükümet adamı çıkıp “Tarkan üzülürse biz de üzülürüz..” dedi, böylece tokadı kabine arkadaşına çaktı..
Ardından kültürümüze bakan kırmızı bıyıklı hükümet adamı yetişip “Sanatçı böyle duyarlı olmalı işte..” diyerek, kendi bakanına bir tokat da o çaktı..
Biz de bu sayede dünya gözüyle; kabine arkadaşlarından dayak yiyip ağzını açamayan bir hükümet adamı görmüş olduk..
Meheldir bize..
“Nereden bulaştım bayram günü bu konuya?” deyip kendime de kızıyorum..
Efendi efendi okurun bayramını kutlayıp, yazıya giriş peşrevi yapacaktım.. Birden kafam Roş Aşana gününe takıldı..
O yüzden böyle dağıldım..
Daha yazıya girişmemişim.. Hanımefendi oturduğu yerden fiştikliyor..
“Sakın ha eski bayramlar yazısı yazma..”
Niye? Eski bayramlarla icralık mısın? Gerekçe şu.. Artık bıkmışlar..
Suç bizim kuşakta değil, rahmetli Burhan Felek’te.. O ballandırırdı eski bayramların halini..
Biz de kendi çocukluğumuzdan giderek; hakikaten eski bayramlar şimdikilerden çok daha iyiymiş, noktasına gelirdik..
Halbuki nostaljisi yapılan eski bayramlar değil, eskide kalan çocukluk günleri..
Çocuksan her bayram güzel..
Köşe yazarı makûlesi için de “eski bayram yazısı” yazmak güzel bir şey..
İki günlük konu kaytarması.. Lakin “yasakçı zihniyet” şimdiden fikrimize ambargo koydu.. Mahalle baskısından geri vitese takamıyoruz..
Eskiden bayram gazeteleri çıkar, biz birkaç gün kaytarırdık.. O işin de başını “Eski Sabah ekibi” olarak biz yedik..
O işte ben de suçluyum.. En azından suçu işleyenlere yardım ve yataklıktan..
O sebepten bayramlık yazı zulümleri bana az bile..
Hepinizin bayramını kutluyorum.. Yahudi vatandaşlarımızın da Roş Aşana günleri kutlu olsun.. Evleriniz neş’e, sofralarınız bereket dolsun..

