Çocukların trajedilerine duyarsız kalamadım

Melis Güvenç / mguvenc@gazetevatan.com |  16 Nisan 2017 Pazar - 2:30 | Son Güncelleme : 16 04 2017 - 2:30

Gamze Özçelik hayatındaki köklü değişiklikler sonucu birçok şeyden sıyrıldığını anlatıyor. Kendini kimsesiz ve mağdur çocuklara adayan Özçelik, Afrika’da yetimhaneleri, mülteci kamplarını ziyaret ediyor ve ihtiyaçlarını için çalışıyor.


Uzun süreden beri ortalarda yoktunuz neler yaptınız?  

Evet dediğiniz gibi uzun bir süre önce aldığım karar ve hayatımda ki gelişmeler doğrultusunda sizin ortada dediğiniz yerlerde olmama kararı aldım. Ama aslında buralardayım tabi. Yaşıyorum, evladımı yetiştirmeye, kendimi geliştirmeye, öğrenmeye, ilerlemeye, anlamaya, uygulamaya çalışıyorum. Bir bakıyorum günler, bir bakıyorum yıllar geçmiş. Türkiye’de projeler üretip uygulamaya, dünyanın çeşitli bölgelerine, çeşitli amaçlarla seyahatler gerçekleştirmeye çalışıyorum. Aynı zaman da, uzun bir süredir ilim öğrencisiyim. Çok büyük bir heyecan ve keyifle devam ediyorum.

Afrikalı ve Suriyeli çocuklarla birçok paylaşımlarınız oluyor bunlardan biraz bahseder misiniz?

Çok uzun zamandır içimde hizmet isteği vardı. Tabi iyilik ve hayır da. Dünya da yaşanan haksızlıklara, yokluğa, savaşlara, çocukların yaşadığı trajedilere duyarsız kalamıyordum. Sadece nereden başlayacağımı, nasıl ilerleyeceğimi tam kestiremiyordum. İçimde bunlarla ilgili çok büyük bir yangın vardı. Çokca düşündüğümü, niyetlendiğimi, yolumun açılması için dua ettiğimi hatırlıyorum. Çok fazla araştırmaya, okumaya başladım. Kendimi, yaşamımı değiştirmeden hayatımın değişmeyeceğini anladıktan sonra uzun bir dönem dış dünyanın sahte bulduğum, kendimi ait hissetmediğim bölümlerinden elimden geldiğince sıyrıldım. Çok şükür. Hala da bu şekilde yaşamaya özen gösteriyorum. Ve sonra bir baktım kapılar açılmaya başladı. Eskiden küçük adımlar atarken, gitgide büyüyen bir çevrenin, yoldaşların, fırsatların içinde kendimi buldum. Ve gerçekleştirebilmek için adımlar atmaya başladım. Çalışmaya daha aktif bir şekilde başladık. Türkiye’nin ve dünyanın belli bölgelerine gitmemiz gerekiyorsa, götürmemiz gereken, paylaşmamız gereken şeyler varsa yapmaya çalışıyoruz. 

"Arayışım çocukların kırık kalplerine duyduğum aşkla bitti."

O bölgelere yolunuz nasıl düştü?

Kendimi bildim bileli çocuklara olan düşkünlüğüm çok fazladır. Son derece anaç bir yapım vardı. Şöyle söyleyebilirim ki, niyet ettim, çalıştım ve önüme gelen fırsatları değerlendirmeye çalıştım. Karşıma ilk olarak bu bölgelerden talepler geldi. Ama sorarsanız daha sadece bir başlangıç. O kadar çok şey yapmayı hayal ediyorum ki. Ama gene de Allah hepimizi kaldırabileceğimiz yükün altına soksun. Üstesinden gelmek o kadar kolay değil. Çünkü gördükçe, arttıkça daha iyi olma ve yetersizlik isteği insanı yorabiliyor.

Bu ziyaretlerden sonra sizde değişen neler oldu?

Şimdi çeşitli zorluklarla, yoklukla, savaşla, sömürgelerle uğraşan bölgeleri, insanları, çocukları sadece hayır için ziyaret edipte değişmeyecek bir insan olabileceğini zannetmiyorum. Çok küçüklükten beri her türlü ortama girip çıkmaktan, anlamaya çalışmaktan, empati yapmaya çalışmaktan kaçmayan bir yapım var. Tabi bana şu yaşıma kadar çok fazla zorlukta yaşattı bu durum. Sorgulamaktan, deneyimlemekten, aramaktan vazgeçmeyen bir ruh yapısı düşünün. Zor olabildi zaman zaman. Ama bu arayış, sonunda zorlukla, yoklukla mücadele eden çocukların, mazlumların kırık kalplerine duyduğum aşkla noktalandı. Tefekkürlerine, sabırlarına, bize küçücük gelen şeylerin, onların yüzlerinde oluşturduğu kocaman gülümsemeye ve bunun kalbimde uçurduğu kelebeklere vuruldum. Dünya hayatının nasıl bir sınav ve oyun yeri olduğunu kalbim daha net idrak etti çok şükür.

 

Eğitim ve gelişimlerini takipteyiz

Annelik sizde neleri daha çok iyileştirdi?

Anne olmakta bambaşka kapılar açtı. Bambaşka haller yaşattı. Hep hassastım, belki şimdi daha hassasım bilmiyorum. Annelik ekstra sorumluluk duygusu yüklemiş olabilir. O muhtaç hali daha iyi anlamamı sağlamış, sürekli daha iyi olana yönelme isteğimi arttırmış, tefekkürümü arttırmış, daha çok şükretmeme sebep olmuş olabilir. Bazen keyif vererek, bazen zorlayarak gelişmeme yardımcı olmuş olabilir. Benim için katkısı büyük çok şükür.  

Oralardaki yetimhanelerden bir çocuk evlat edinmeyi düşündünüz mü?

Ah işte bu çok hassas bir nokta. İstemez mi insan, bazen kapıp gelesin geliyor. Ama hangi birini? Kime ayırım yapacaksın. Kültürlerinden koparmak ne kadar doğru bilemiyorsun. Çok tartışıyoruz. Mümkün mertebe ortamlarını, yaşam şartlarını düzeltmeyi, yokluklarına akılcı ve sürdürebilir çözümler bulmayı, eğitim ve gelişimlerine sürekli katkı sağlamayı daha genel bir çözüm olarak görüyoruz. Tabi bazen kalbimde, uzakta bile olsa çiçek açmaya devam eden çocuklar oluyor. Burda saysam bitiremem. Takibini sürdürdüğümüz çok fazla evlat var. İnsAllah artarak devam edebilmeyi hedefliyoruz.

Dünyanın kendimi ait hissetmediğim bölümlerinden elimden geldiğince sıyrıldım.

Seyahatlerinize oğlunuzla gidiyorsunuz. Ona gördükleri neler hissettirdi?

Evet nasip oldukça bizimle birlikte bu tür ortamlarda bulunması, onun için çok faydalı diye düşünüyorum. Çok zor şartlarda büyüyen kardeşleriyle tanışma imkanı, empati kurma imkanı oluyor. Zaman zaman zorluklarla, o da başa çıkmak zorunda kalıyor. Paylaşmayı öğreniyor. Yardımlaşmayı öğreniyor. Dünyayı keşfediyor. Gözlemliyor, sorguluyor.

 

Bundan sonrası için neler yapacaksınız?

Nasipse tabii ki. Şimde bir ayağımız Türkiye’nin özellikle doğusu ve güneydoğusu olmak üzere çeşitli bölgelerinde, bir ayağımız Afrika’nın çeşitli bölgelerinde. Takip ettiğimiz çeşitli aileler, çeşitli çocuklar, yetimhaneler var. Hali hazırda sürdürülen projeler var. Hedefler var. İletişim ve takipte bulunduğumuz çeşitli kurum ve dernekler var. Dokunacak kalpler, hayatlar, inşAllah devam edecek bir gelişim süreci var. Bu daha başlangıç diye düşünüyorum. İnşallah güzel işler yapacak desteği ve hayra çıkan yolu devam ettirebiliriz.

İyiye ve güzele yürümek istiyorum

"Hayatımı şuna adayacağımz" gibi bir kararınız var mı? 

Evet var. Her adımda rızaya yaklaşmayı, hayırlı olan yolda ilerleyebilmeyi istiyorum. Atacağım her adımın bu amaca hizmet etmesi benim için önemli o yüzden. Hep iyiye ve güzele yürümek istiyorum. Ne kadar düştüğün değil, ne kadar yeniden kalktığın önemli olan. inşAllah başarırım.

Sizi ekranda izlemeyi özledik dizi veye film projeniz olacak mı?

Teşekkür ediyorum. Uzun bir zaman önce aldığım karar doğrultusunda insanlara güzel ve hayırlı örnek olacak bir proje olursa olur. Yoksa düşünmüyorum. Bir baktım ki arkamdan binlerce genç geliyor. İşte bu benim sınavım dedim. Örnek alacak, seçtiğin yolda yürümek isteyecek insanlar. Bu sorumluluğun bedelini, hiçbir dünyevi kazanç karşılayamaz bence. O yüzden biraz nasip meselesi. Ben niyetimi ortaya koydum. İnşAllah hayırlı bir proje olur.

Sanat galerisi açacağız

Bunlar dışında ekrana ara vermenizin bir nedeni var mı?

Son yıllarda çok fazla oyunculuk dışında ilgi alanlarım oldu. Kendimi farklı konularda geliştirmek, farklı yollardan ilerlemek nasip oldu. Ayrıca sevdiğim ve güvendiğim bir ekiple sanat galerisi çalışmamız var. Gene gelirin belli bir yüzdesiyle, hasta çocuklara, savaş mağdurlarına, yetimlere, yoklukla mücadele edenlere daha sağlıklı ve güzel imkanlar sunmayı hedeflediğimiz bir proje. İşte bundan sonra her yer aldığım projenin bu amaçlara hizmet etmesi benim duam.

Güzellik artık sizin için ne kadar önemli?

Kendi adıma, güzellikle ve dış görünüşle dikkat çekmenin yanlışlığını ve gereksizliğini uzun zaman önce iyice farkettim. Dikkat ederseniz çok uzun zamandır yaptığım sosyal medya paylaşımlarım da, buna dikkat ediyorum. Hatta kendimi koymamaya da özellikle çalışıyorum bazen. Sağlıklı, düzenli beslenme ve spor dışında birşey yapmıyorum ekstra. Bol bol dua ediyorum. Gerekliliklerimi yerine getirme konusunda hassasım, elimden geleni yapmaya çalışıyorum. Bence bir insanı en çok bu güzelleştiriyor.

ETİKETLER

Yorum Yazın
Gönder
Yorumlar
    Bu habere henüz yorum yapılmamıştır, ilk yapan siz olun!...