Gazetevatan.com » Yazarlar » Büyük bir hayal kırıklığı

Büyük bir hayal kırıklığı

17 Aralık 2017 Pazar


2000’li yılların ortalarına doğru Türk müziği kabuk değiştirmeye başladı ve birçok rock grubu sürekli pop çalan müzik kanalları ve radyolarda kendilerine yer edindi. Plak şirketleri nasıl şimdi indie müzisyenlere yatırım yapıyorsa, o dönem de ibre rock üzerindeydi. Yaptığı coverlar ile tanınan ve Beyoğlu’nda zaten kabuk bir dinleyici kitlesi olan Gripin de 2004 yılında ‘Hikayeler Anlatıldı’ ile ülke çapında bilinirliğe sahip oldu. Vokal Birol Namoğlu’nun melankolik sesi, müziklerindeki incelik, şarkı sözlerindeki derinlik onları bugüne kadar taşıdı.

Grup, uzun bir sessizlik yani beş yıl aradan sonra beşinci stüdyo albümü “Nasılım Biliyor Musun” ile hayranlarının karşısına çıktı. 10 şarkılık albümü dinlemek benim için zorlayıcıydı. Gripin’in hiç şüphesiz uzun uğraşlarla kaydettiği albüm çok afilli bir kanun girişiyle başlarken, kafası aşırı karışık bir şekilde devam ediyor. Zaten ilk üç şarkı da kulağa tek bir parçaymış gibi tınlıyor ve albümün 10 parçasında ağır bir melankoli ile karşı karşıya kalıyoruz. Albümde yer alan şarkıların söz ve müzikleri grup üyeleri ve prodüktör Haluk Kurosman imzası taşırken, grubun rock ile başlayan müzikal macerasının nasıl yer yer arabesk yer yer pop’a kaydığına şahit oluyoruz. Suat Sayın’ın eseri “Gündüzüm Seninle” cover’ı da başarısız bir düzenleme ile albümde yer alıyor. Tuşluların disko sound’una kaydığı, yaylıların ise şarkının özünü bozmamaya çalıştığı bu cover ne yazık ki beklenilen vurucu etkiyi vermiyor.

Keza albümün bir başka yorucu tarafı ise şarkıların geneline yayılan, nakarat kısımlarında vokallerin güçlenmesi, müzikal orkestrasyonun ise çok sönük kalması...

Albümün en iyi şarkısı ise geçen yıl single olarak çıkardıkları “Beni Boş Yere Yorma”.

“Karanlıktan çıkasım yok, hep hüzün, en büyük hüzün bana” gibi iç sayıklamalarınız varsa da bu albüm tam sizlik. Gripin, beş yıl aradan sonra ne yenilikçi, ne de geçmiş müzikal çizgisinin tutarlılığında bir albüm yapabilmiş. Albümün sonuna varınca istemsizce “Hikayeler Anlatıldı”yı yeniden dinleme isteği uyanıyor. 2004 yılında bu döneme dair bir albüm yapmış olmaları, şimdi ise kariyerlerinin başındaki müzikal ruha bile ulaşamamış olmaları günümüz Türk müziğinin kısır döngüsüne dair de örnek niteliğinde.

Gripin’in her bir üyesi daha iyisini yapacak müzikal kulağa ve hisse sahip. Ama “neden böyle oldu” diye biz dinleyici kısmı da düşünmeden duramıyor.