Gazetevatan.com » Yazarlar » “Bir ilişkide güvensizlik varsa; sevgi yalandır...”

“Bir ilişkide güvensizlik varsa; sevgi yalandır...”

24 Ağustos 2016 Çarşamba


Çocukken her şeyin sahibi olmak için büyümek isterdik...

Büyüdük; şimdi her şeyden uzak olmak için, hep çocuk kalmak istiyoruz...

***

İnsanlar her şeyden ve herkesten kaçabilirler...

Ama hiç kimse kendi yüreğinden kaçamaz...

***

Gitmeye değer yerlerin kestirmesi yoktur...

***

Düşman elinde kılıcıyla karşında duran değil; arkanda hançeri saklayıp yanında durandır...

***

Birinin gerçek yüzünü görmek istiyorsan; kendisine hiçbir iyiliği dokunmayan birisine nasıl davrandığına bak...

***

Hayatı ilginç kılan; hayallerin gerçekleşme ihtimalidir...

***

Bir ilişkide güvensizlik varsa, orada sevgi yalandır... Ve güvenmek sevilmekten daha büyük bir iltifattır...

***

Kabul ediyorum ki en büyük hatam; yüzüme gülen herkesi kendim gibi sanmamdı...

*****

“HİÇ YENİLMEMİŞ İNSANLAR VARDIR... ONLAR HİÇ SAVAŞMAMIŞ OLANLARDIR...”

Elveda diyecek kadar cesursan; hayat seni yeni bir merhaba ile ödüllendirir...

***

Hiç yenilmemiş insanlar vardır...

Onlar hiç savaşmamış olanlardır...

***

En iyisini sonraya saklamayın...

Yarının ne getireceğini bilemezsiniz...

***

Başkalarını memnun etmek için yaşarsan; herkes seni sever...

Kendin hariç...

***

Başkalarının ne düşündüğü önemli değil...

Her halükarda yine aynısını düşünecekler...

***

Zamanını satabilirsin... Ama geri satın alamazsın...

***

Oysa hayatın sırrı, yedi kere düşüp, sekiz kere kalkmaktı...

***

Bir hayali gerçekleştirmeyi imkansız tek şey vardır...

Başarısızlık korkusu...

***

Bir gün kalkacaksınız ve hep hayal ettiğiniz şeyleri yapmaya vakit kalmamış olacak...

Şimdi zamanıdır... Harekete geçin...

*****

“AFFET AMA ASLA UNUTMA...”

Sadece güneşli günlerde yürürseniz; hedefinize asla ulaşamazsınız...

***

Tekne limanda güvenlidir... Ama teknenin amacı bu değildir...

***

Affet ama asla unutma...

Yoksa tekrar yaralanırsın...

Affetmek bakış açını değiştirir...

Unutmak ise aldığın dersi kaybettirir...

***

Ok ancak geri çekilerek atılır...

Hayat seni zorluklarla geri çekiyorsa; seni daha büyük bir şeye fırlatacağı içindir...

Nişan almaya devam et...

*****

“AFFETMEK BAKIŞ AÇINI DEĞİŞTİRİR... UNUTMAK İSE ALDIĞIN DERSİ KAYBETTİRİR...”

“Gazeteci”, psikoloji, sosyoloji, sosyal psikoloji, felsefe, edebiyat disiplinleriyle haşır neşirken; “sırlarla dolu dünyaya el uzatamamış olduğunu” Paulo Coelho’yu okumaya başladığında anladı...

Bugün Paulo Coelho’nun 69. doğum günü...

***

Onun önemli gördüğü sözlerinden birkaçını yayınlarken; “Affetme ve unutmak” üzerine söylediği sözle, “hayat seni zorluklarla ok gibi geri çekiyorsa, daha büyük bir şeye fırlatacağı içindir...” sözlerini özellikle yorumlamaya karar verdi...

***

Kızdığı, öfkelendiği zamanlarda “hiç affetmeyeceğini” söylese de, kızgınlığı ve öfkesi geçtikten bir süre sonra; affetmeyeceğini söylediği kişiyi affeder, bir süre sonra olayın üstünde durmaz; geçerdi...

***

Oysa bilgeler;

“Affet; ama unutma” diyorlardı...

Affetmek eyleminin “unutmayı” da içerdiğini zanneden insanlar; “Hayata pozitif enerji verebilmek uğruna affederken unutmayı tercih ediyorlardı...”

***

Oysa hayatın ve muhatabın kodları değişmediyse; ve ilişki bir türlü devam ediyorsa; “affettiğiniz eylemin aynısının, bir süre sonra yeniden tekerrür edeceği kesindi...”

***

Sizi yaralayan davranışın tekerrür etmesinin nedeni; direkt siz olmayabiliyordunuz...

Muhtemelen de siz değildiniz müsebbibi zaten...

***

“Muhatabın; kendi kişiliğini oluştururken seçtiği kodlar, ona o davranış modelini yaptırıyordu...”

Siz affettiğiniz zaman, onun kodları değişmediğinden bir süre sonra aynı eylemi bir daha yapmakta sakınca görmüyordu...

***

Affetmek, sizin bakış açınızı değiştiriyordu...

Ama unutmadığınızda, muhatabınıza “aynı tip davranışı uygulayacak bir ortamı oluşturmamaya başlıyordunuz...”

***

Ancak bu şekilde; “davranışın tekerrürünü engelleyebilme ihtimaline kavuşuyordunuz...”

*****

“HAYAT BİR OK GİBİDİR... ZORLUKLARLA GERİ ÇEKİYORSA; SENİ DAHA BÜYÜK BİR ŞEYE FIRLATACAĞI İÇİNDİR...”

“Gazeteci”, hayatının küçük, büyük bütün “fırlama noktalarını” gözünün önüne getirdiğinde; fırlamalar öncesinde yaşam çizgisinin; her seferinde Coelho’nun sözünü doğruladığını gördü...

***

Gerçekten de hayat bir ok gibiydi... “Zorluklarla insanı geri çekiyorsa, insanı daha büyük bir şeye fırlatacağı içindi...”

***

Coelho’nun sözünü ettiği zorluklar günlük zorluklar değildi; Olağandışı zorluklardı...

Herkesin hayatına zaman zaman, günlük zorlukların ötesinde zorluklar girer, belirli bir süre de hayatından çıkmak bilmezdi...

***

Bu “azap” günleri; bir süre sonra hiç tahmin edilmeyecek bir “fırlamayla” sonuçlanıyordu... “Fırlama”, o ana kadar insanın benimsediği kodlarla mümkün olamayacak bir “fırlama”ydı...

***

Fırlama; zorluk ve azap günlerinde kazanılan yeni yetilerle gerçekleşiyordu...

Azap günlerinde, farklı bir sıçramanın gelmesini insan hesap edemiyor, beklemiyordu...

***

Hayat; fırlatacağı insanın önce zorluklar yoluyla yeteneklerini zorluyor, geliştiriyor, ertesinde gelişmiş yeteneklerle fırlamayı gerçekleştiriyordu...

***

İşin şifresi; “insanın bunu hesap edememesiydi...”

İnsanın önceden hesap edebildiği bir şey, “ilahi planın bir parçası olmuyor”, insani planının zavallı bir parçası olarak kalıyordu...

***

Mucizeler insanların planlı hesaplarıyla değil, üzerinde çalıştıkları ancak öngöremedikleri sıçramalarla mümkün oluyordu...